Ξαφνικά!

Ήρθα στη ζωή σου ξαφνικά όπως ήρθες κι εσύ στη δική μου! 

Ήρθα στο τέλος ενός κομματιού σου και στην αρχή πολλών άλλων. 

Δεν ήμουν δίπλα σου στα προηγούμενα ταξίδια και στους παλιούς σου στόχους.

Θέλω να μαι δίπλα σου όμως πια σε όλα τα σχέδια σου. 

Ό,τι πεις κι ό,τι σκεφτείς θέλω να μαι δίπλα σου να σε βοηθήσω.

Είτε έμπρακτα, είτε ως θεατής!

 Θέλω να μαι κομμάτι σου! 

Κι άπαξ κι έγινα κομμάτι σου να μεινω εκεί. 

Γιατί ποιος μπορεί να ζήσει χωρίς το κομμάτι του; 

Γεωργία Καγιάννη


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.