Τσιγκούνης, αυτή η μάστιγα!

2019-04-14

Κάθε φορά που ένας τσιγκούνης παίρνει επίσημα τον τίτλο ολόκληρη η ανθρωπότητα αποκτά ένα καινούριο άλυτο πρόβλημα… Άλλο νοικοκύρης, άλλο σφιχτός. Άλλο οικονόμος, άλλο τσιγκούνης. Άλλο σπάταλος, άλλο οικονόμος. Άλλο τ' άλλο του τρελού το φεύγα και ελα…

Ο τσιγκούνης έχει την ιδιότητα να κρύβεται πίσω από μερικώς πιο ευγενείς χαρακτηρισμούς γιατί φοβάται το bullying των σπαταλών... Δε θα πει ποτέ ας πούμε «δε δίνω τ'αγγέλου μου νερο» θα πει «εγώ θεωρώ ότι είναι εδώ για να με προστατεύσει, όλα τα καλά τ' ουρανού έχει, το δικό μου το βρωμονερο θα ζήλευε;» Αυτό λέγεται καλυμμένο επιχείρημα απαράμιλλης τσιγκουνιάς...

Ο λογαριασμός πάντα ρεφενέ ή πάντα στα δυο... Μια πολύ συνηθισμένη επιλογή είναι να πηγαίνουν προς το τέλος των τραπεζιών ώστε να τρώει τα εναπομείναντα και στο λογαριασμό να μενει εκτός αφού «τώρα ήρθες». Δεν καλεί ποτέ και κανέναν σπιτι του και έτσι γλυτώνει ένα τεράστιο έξοδο. Φυσικά όταν τον καλούν σε σπιτι σπανίως θα πάει γιατί εκτός από τσιγκούνης έχει και αρχές δεν πάει με άδεια χέρια... Αλλά από τα άδεια χέρια και την άδεια τσέπη, προτιμώ την άδεια ασθένειας από όλο το φιλικό περιβάλλον για όσο καιρό χρειαστεί...

Ερωτεύτηκε ο τσιγκούνης... Τι τα θες και δε τα κλαις; Αλί στην ερμη που η μοίρα της γράφτηκε με αίμα πανω στην άμμο... Ο έρωτας του τσιγκούνη κρατάει ακριβώς μέχρι τον λογαριασμό του πρώτου ραντεβού, μετά θα πρέπει να δουλεύει η μαύρη για 100 χρόνια χωρίς ύπνο, να ζητάει συγνώμη μέχρι να σβήσει ο ήλιος και να του πληρώνει τους λογαριασμούς μέχρι να γίνει η γη τραμπολίνο με την ελπίδα να του φύγουν τα ψυχολογικά...

Ο τσιγκούνης είναι μια διαταραχή που ενώ όλοι υποφέρουν ο μαλακας δε παίρνει χαμπαρι...
Δεν υπάρχει όριο σ' αυτούς και όσα τα καβούρια στην τσέπη, άλλα τόσα στην καρδιά...
Μακριά από κομπλεξικό και τσιγκούνη μου έλεγε μια φιλη πολλά πολλά χρόνια μεγαλύτερη μου... Δόξα τω θεω τα δοκίμασα και τα δυο... Άντε διαβάστε εδώ μπας και γλιτώσετε κανα στραπάτσο!!!

Domino Midas sin


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!

Μα νερό να γίνονταν και ανάμεσα από τα δάχτυλα σου να έβρισκαν διέξοδο που το κακό; Τα χέρια σου μια φορά θα τα μούσκευες... θα ένιωθες την γλυκιά δροσιά της προσπάθειας στα ακροδάχτυλά σου... θα σου κόβονταν η ανάσα και εκεί που θα νόμιζες ότι αναπνοή δεν μπορείς να πάρεις και πως ήρθε η ώρα να πεθάνεις...
Αέρας...

Πώς να σου κρυφτώ; Με διαβάζεις σαν ανοιχτό βιβλίο ήδη από την αρχή μας... Ξέρεις πάντα τι να μου πεις και ποια λόγια θα χρησιμοποιήσεις. Έχεις το κλειδί που ανοίγει όλες τις πόρτες στην ψυχή, τη σκέψη και στο υποσυνείδητο μου κι αυτό σου το εμπιστεύτηκα εγώ.