Τόσο κοντά, τόσο μακρυά...

2018-04-06

Ακόμα θυμάμαι εκείνες τις πρώτες μέρες που περνούσαμε χωριστά..
Δεν ήσουν στον δρόμο μου, δεν ήμουν στον δρόμο σου.
Έτσι τα 'χαμε συμφωνήσει...

Δύσκολος ο χωρισμός μεν, σωστός δε...
Τόσος θυμός, τόση πίκρα, στην προσπάθεια μας να συνηθίσουμε ο ένας, την απουσία του άλλου... 
Και τότε ήταν που πετυχαινάμε ο ένας τον άλλο...
Ξανά και ξανά.
Μα ήμασταν δυο ξένοι πια... 
Και τότε έφυγα αλλά γύρισα κι εσύ έφυγες και δεν γύρισες.
Πέρασε καιρός...
Χαθήκαμε.
Τώρα μαθαίνω πως γύρισες.
Δεν σου κρύβω ότι επηρεάστηκα κάπως με αυτήν την είδηση.
Είσαι κάπου εκεί έξω... 
Τόσο κοντά μα τόσο μακριά..
Θα σε δω άραγε ξανά;
Είμαστε ξένοι πια.

Ξεχασμένος Άγγελος