Τίτλοι τέλους...

2019-10-21

Θέλεις να μάθεις μια αλήθεια;
Ήλπιζα.
Ήλπιζα σε εμάς...
Έκανα λάθος το ξέρω πια καλά.
Αλλά βλέπεις, ακόμα ήμουν ερωτευμένη με μια στιγμή, την οποία δεν είχαμε ποτέ...
Πάντα μου έλειπε, αυτό που δεν ήμασταν ποτέ...
Αλλά η δική μας μοίρα τελικά, δεν είναι τίποτα παραπάνω, από μια πόρτα μισάνοιχτη...
Ένα όμορφο ημιτελές...
Πάντα ένα βήμα μπροστά και δέκα πίσω...
Τώρα μπορώ να πω με σιγουριά, ότι μου τελείωσες...
Ελευθερώθηκα πια από εσένα... 

Στέλλα Κ.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!