The villain!

2018-11-16

Oh dear! You weren't the villain of my story... Δεν ήσουν ούτε και θα είσαι ποτέ ο κακός της δικής μου ιστορίας... Ίσως δεν μπορείς να καταλάβεις τον ρόλο σου στο δικό μου παραμύθι, αλλά σου υπόσχομαι ένα... Δε θα μπορούσες να είσαι ο κακός...

Συνέχισε τώρα να κάνεις ό,τι θέλεις ξέροντας αυτό για μένα... Για την ιστορία μου... Κάνε τον κακό τον λύκο στην κοκκινοσκουφίτσα, ή τον δράκο που φυλάει την πριγκίπισσα στο κάστρο της και άσε τους όλους να νομίζουν πως σε κατατρόπωσαν για να τις σώσουν...

Άσε τους να γίνουν ήρωες σε παραμύθια που φοβούνται ακόμα και να προφέρουν το όνομά σου... Κάνε τον κακό σε όποιο παραμύθι θες... Γιατί στο δικό μου δεν μπορείς... Δεν είμαι ούτε πριγκηπέσσα, ούτε κάποιο αθώο κοριτσάκι που τριγυρνάει ανέμελα σε μέρη επικίνδυνα, περιμένοντας έναν ήρωα να το σώσει...

Διαφέρει το δικό μου παραμύθι από αυτά που άκουγες μικρός... Δεν μεγάλωσα περιμένοντας να σωθώ από εσένα... Μεγάλωσα για να σε βρω και να σώσω εσένα από τον ίδιο σου τον εαυτό...

Μονάχα γι' αυτό...

Μάρω Εφ.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!

Μα νερό να γίνονταν και ανάμεσα από τα δάχτυλα σου να έβρισκαν διέξοδο που το κακό; Τα χέρια σου μια φορά θα τα μούσκευες... θα ένιωθες την γλυκιά δροσιά της προσπάθειας στα ακροδάχτυλά σου... θα σου κόβονταν η ανάσα και εκεί που θα νόμιζες ότι αναπνοή δεν μπορείς να πάρεις και πως ήρθε η ώρα να πεθάνεις...
Αέρας...