Σκοτεινός παράδεισος...

2019-07-29

"There's no release, I feel you in my dreams
Telling me I'm fine...''

Ήταν απόγευμα και έβρεχε... Ήταν Άνοιξη... Η εποχή που διάλεξες να μας αφήσεις...

''Every time I close my eyes
It's like a dark paradise...''

Πάντα μου άρεσαν τα τραγούδια που μιλούσαν για πόνο, για θλίψη... Πάντα με άγγιζαν οι μελαγχολικές μελωδίες... Κι εσύ το ήξερες, γιατί και 'σενα σου άρεσαν... Και τον κατάλαβα τον λόγο, όταν έφυγες...

''No one compares to you
I'm scared that you won't be waiting on the other side...''

Θυμάμαι όταν με έπιασες να ακούω αυτό το τραγούδι... ''Τι ωραίο αυτό που ακούς...'' είχες πει. Κι εγώ ενώ στην αρχή είχα απορήσει, μετά είχα ενθουσιαστεί... Ποτέ δεν στο είπα, αλλά στο έδειξα όταν μιλούσα για το τραγούδι, όπως και για την ιστορία που κρυβόταν, πίσω απ' τους στίχους... Αλλά γιατί ένας λάτρης του κλασικού ροκ, να βρίσκει ωραίο ένα τραγούδι της Lana Del Rey; Και γιατί το συγκεκριμένο, που μιλάει για την απώλεια;

Ήταν σαν να με προετοίμαζες γι' αυτό που θα ερχόταν παρόλο που τότε, ούτε εσύ ήξερες... Τι άσχημα παιχνίδια που παίζει η ζωή...

''Your soul is haunting me and telling me
That everything is fine...''

Είναι αστείο πράγματι... Τότε το άκουγα, επειδή απλά μου άρεσε και τώρα με 'κανες να ταυτιστώ με αυτό... Τώρα νιώθω τον κάθε στίχο, όσο σε θυμάμαι... Τώρα η ψυχή μου, μιλάει μέσα απ' τον ''Σκοτεινό Παράδεισο''... Τώρα η ψυχή μου, μιλάει με την δική σου...

Στέλλα Κ.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!