Πρωινό ξύπνημα...

2018-06-24

Σήμερα ξυπνήσαμε μαζί. 

Δηλαδή εσύ ξύπνησες πιο νωρίς, αλλά δεν έχει σημασία... 

Σημασια έχει που άνοιξα τα μάτια μου και σε είχα δίπλα μου! 

Σε έπιασα να με κοιτάζεις... 

Ξέρεις κι εγώ πολλές φορές σε κοιτάζω και δεν πιστεύω ότι σε έχω. 

Δεν πιστεύω ότι είμαι ικανή να νιώσω τέτοια ευτυχία. 

Δεν πιστεύω ότι μπορώ να σε εχω, ότι είσαι δικός μου... 

Περάσαμε μαζί μια ολόκληρη μέρα και μόλις χωρισαμε ένιωσα ότι κράτησες ένα κομμάτι μου! 

Έτσι νιώθω κάθε φορά... 

 Μπορεί να περνάμε μέρες μαζί, αλλά μόλις χωρίσουμε, έστω για κάποιες ώρες, νιώθω μισή... 

Είσαι κομμάτι μου πλέον. 

 Έγινες κομμάτι μου από πολύ νωρίς. Το πιο όμορφο κομμάτι μου! 

Για άλλους μπορεί να είναι ένα απλό πρωινό ξύπνημα, αλλά για εμένα, τα πρωινά που ξυπνάω δίπλα σου, εξισώνονται με την ευτυχία... 

Γεωργία Καγιάννη


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!