Ποιανού σκύλάκι εκπαιδεύεις να γίνει το παιδί σου;

2020-01-28

Αγαπητέ γονιε,

Μαμά, μπαμπά σε καταλαβαίνω... Τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού σου είχες πολλαπλούς ρόλους ήσουν τα πάντα. Ο δάσκαλος, ο προπονητής, ο νοσοκόμος, ο γιατρός, ο προσωπικός στυλιστας, ο σεφ, ο καθαριστής. Μετά από όλα αυτά καταλαβαίνω ότι δυσκολεύεσαι πολύ να πετάξεις από πάνω σου όλους αυτούς τους ρόλους.
Μα έλεος επιτέλους κάνε το!

Είσαι εσύ που σε βλέπω στο κολυμβητήριο οταν έχεις το τρίχρονο παιδάκι σου μέσα και ξαφνικά σταματάει να ακολουθεί τις εντολές του προπονητή και χαζολογα μέσα στο νερό. Ε και; Διασκεδάζει, σε βλέπω είσαι εσύ που έχεις τεντωθεί μέχρι το ταβάνι και κουνάς τα χέρια σου δίνοντας οδηγίες σαν τον Ότο ρεχαγκελ και φίλε μου έχεις τέτοια επιμονή λες και θα χάσει το παιδί σου το παγκόσμιο κυπελλο. Γιατί;
Γιατί θες να τα κάνει όλα τέλεια; Εσύ; Τα κάνεις όλα τέλεια; Γιατί παίρνεις το ρόλο του προπονητή;

Αν σε προβληματίζει κάτι συζήτησε το με τον δάσκαλο ή προπονητή και φυσικά χωρίς να είναι μπροστά το παιδί σου. (Δε χρειάζεται να γινει μάρτυρας των παράλογων πεποιθήσεων σου!) Γιατί; Γιατι το εκπαιδεύεις να κυνηγάει την τελειότητα για να είναι δυστυχισμένο;
Είναι μόνο 3 και 4 και 5, 15, γιατί; Γιατί να είναι ρομποτακι; Είναι εκεί ο προπονητής και ξέρει πολύ καλά πως να το επαναφέρει. Γιατί; Γιατί να δει σε σένα το παιδί σου την απελπισία της ύπαρξης σου και την απόρριψη?;

Είσαι εσύ που ετοιμάζεις τις εργασίες για το σχολείο για να δει η δασκάλα το ταλέντο σου και όχι του παιδιού σου. Συγχαρητήρια μεγαλώνεις ένα άβουλο πλάσμα!!! Είσαι εσύ που τελικά σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου και πως θα φανείτε στους άλλους. Σε όποιο άθλημα και δραστηριότητα και αν είναι το παιδί σου,βλέπω πως έχεις την ανάγκη να είσαι ο ειδικός κριτής. 

Σταματά τώρα, αγάπησε τον εαυτό σου με τα λάθη του μπας και μπορέσεις να αγαπήσεις το παιδί σου με τα δικά του λάθη. Τώρα! Σήμερα! Αύριο μπορεί να είναι αργά για σένα ή για το παιδί σου. Βγες από την δίνη της τελειότητας και κατάλαβε πια πως το παιδί σου μεγαλώνει πως ο ρόλος σου είναι μόνο βοηθητικός. Οχι επικριτικός, οχι απορριπτικος, οχι τιμωρητικος.

Όταν το παιδί σου ξεκινάει σχολείο έχει δασκάλα, όταν ξεκινάει δραστηριότητες έχει προπονητή, όταν καταφέρνει να κάνει κάτι μόνο του έχει τον εαυτό του σταματά να κλέβεις τους ρόλους των άλλων. Σταματά να κλέβεις τη ζωή του παιδιού σου. Είσαι εκεί για να βοηθάς.
Να είσαι ένα βήμα πίσω από το παιδί σου γιατί εκείνο οδηγεί τη ζωή του. 

Ποιές δικές σου ελλείψεις και ανάγκες προσπαθείς να καλύψεις εκμεταλλευομενος την ψυχολογία του παιδιού σου; Γιατί να είσαι ένα βήμα μπροστά? Ποιανού αφεντικό θες να νιώσεις; Ποιανού σκύλος εκπαιδεύεις να γίνει το παιδί σου; Οι περισσότεροι γονείς λειτουργούν με λάθος τρόπους,κάνοντας τραγικά λάθη στο όνομα της αγάπης. Αυτο συμβαίνει διότι δε λειτουργούν συνειδητά. Κακό δεν είναι να κάνεις μικρά λάθη,κακό είναι να μην προβληματίζεται για το αν κάνεις λάθη.

Το πρώτο βήμα λοιπόν είναι η αναγνώριση, να καταλάβεις οτι ίσως ο τρόπος που αντιμετωπίζεις το παιδί σου δεν ειναι και ο πιο ωφέλιμος για το ίδιο. Επόμενο βήμα είναι να ζητήσεις βοήθειά απο ειδικούς που έχουν αφιερώσει τη ζωη τους να σπουδάσουν τον άνθρωπο και το πως θα τον βοηθήσουν να ζήσει αρμονικά.

Αυτό θα σε βοηθήσει να λύσεις τις ασυνείδητες συγκρούσεις σου και να επαναπροσδιορίσεις τις πεποιθήσεις σου ετσι ώστε να μην κληρονομεις στο παιδί σου,τις δικές σου νευρώσεις αλλα να του προσφέρεις το υγιές και ασφαλές περιβάλλον που τόσο έχει ανάγκη για να μεγαλώσει σωστά.

Υ.Γ. Όταν απευθύνεστε σε ειδικούς ψυχικής υγείας είτε για εσάς είτε για τα παιδιά σας να ελέγχετε οτι είναι πιστοποιημένοι επαγγελματίες ψυχικής υγείας και μάλιστα να ζητάτε να δείτε τις σχετικές πιστοποιήσεις. 

Αποστολάκη Κ. Κωνσταντίνα

-Σύμβουλος συνθετικής θεραπείας
-Σύμβουλος ψυχικής υγείας
-Ψυχοθεραπεύτρια


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!