Πάγος

2017-12-11

Σε καλώ κοντά μου

σε ταξίδι χρωστούμενο

που κανείς δε σε πήγε


Γνωρίζω το δρόμο

Σαν κλείνω  τα μάτια

αληθινός γίνεται 


Μέρος λευκό δίχως καλώδια

Της ανάσας διαγράφεται 

η σύντομη ζωή


Πλάσματα σμίξαν

Τοίχος γύρω μας

Απάγκιο, δώρο ζωής


Περίεργοι αυτοκράτορες 

Κυκλώνουν

Μάτια ανήσυχα κοιτούν


Χάμω στον πάγο κρύφτηκε

μαύρη καρδιά

Καταραμένη στασιμότητα


Στέκεις βουβή και καρτερείς 

Στα πόδια μου

Να σηκωθώ ξανά


Την ξεχασμένη σου καρδιά 

στο στήθος σου

να βάλω.


Δ.Γ. 7/7/2017