Όταν πονάω...

2017-08-30

Και να πάλι πονάω. Ένα μαχαίρι κόβει το κορμί μου στο σημείο ακριβώς που σας έφερα στον κόσμο. Και τι κάνω? Σέρνομαι ως το κρεβάτι που κοιμάστε χωρίς έγνοιες ακόμα, χωρίς πόνο εύχομαι ποτέ. Μυρίζω τον αέρα, την ανάσα σας και ξαπλώνω δίπλα σας. Άμεση ανακούφιση. Ο σωματικός πόνος αμβλύνει κι ο ψυχολογικός μηδενίζεται. Είστε η θεραπεία μου όταν πονάω...

Αγγελική