Όσα έμειναν

2017-08-26

Kαι τι έμενε; Κάτι κρύες νύχτες που σπαταλιόντουσαν σε λογής μάταιες απολαύσεις και κάτι άλλες που νοσταλγούσες όσα είχες πρώτα ή όσα θα μπορούσες να έχεις. Τόσα πολλά για τόσα λίγα. Πάντα αυτό ήταν το πόρισμα.
Καλύπτεις τα κενά σου, πασχίζεις να κάνεις το δικό σου, ότι σε ευχαριστεί. Στα άκρα. Μετά όμως συνειδητοποιείς τι άφησες πίσω. Κι αν είναι αργά για να το κρατήσεις; Να το κρατήσεις σφιχτά, γιατί είναι πολύτιμο; Γυρνάς στην αρχή. Μάταιος, στη μοναξιά. Εκείνες οι κρύες νύχτες όμως είναι απλά φαντάσματα. Γιατί στην ουσία μόνος καθορίζεις αυτή την πορεία. Αυτό ήθελες και αυτό έκανες. Απλά δεν σκέφτηκες.
Τελικά είχε αξία; Πάντα έχει αξία. Απλά φτάνεις ξανά στο τέλμα. Πάλεψες, έζησες, πέρασες όμορφες στιγμές. Οι στιγμές έγιναν μνήμες και οι επόμενες στιγμές ίσως να μην είναι και τόσο ρόδινες. Θα ξαναμπείς στη ρόδα και θα ξαναέρθεις. Στο ίδιο σημείο. Εκτός αν κάπου βρεις εκείνο το δρόμο και ενώσεις τα κομμάτια.
Κι αν όλα αυτά είναι αληθινά, δε χρειάζεται να ανησυχείς τελικά για το τι έμενε. Κάθε φορά έμενε και κάτι άλλο, μία νέα εμπειρία , ένας ακόμα λόγος να μελαγχολήσεις, αν το θέλεις.
Αν πάλι δεν είναι, έχεις τα ίδια σου τα λόγια, να παρηγορείς τον εαυτό σου πως κάτι σου έμεινε και θα βρεις την άκρη όπως μόνο εσύ ξέρεις. Γιατί ξέρεις... πώς να πείσεις τον εαυτό σου. Όλο και κάτι θα έχει μείνει για τη στιγμή που θα έρθει ξανά το ζεστό πρωινό...

Αλ.Σ.Φ.Σ.