Οικονομική κρίση. Η καινούρια μάστιγα της εποχής!

2020-01-18

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι σημαίνει ουσιαστικά η ''οικονομική κρίση'' που υποκείμεθα εδώ και κάποια χρόνια; Έχεις σκεφτεί ποτέ το υπόβαθρο, το βάθος και την αξιοπιστία αυτού του καινούριου συστήματος πίεσης που μας υποβάλουν; Παρατηρούμε καθημερινά στα social media εικόνες απογοήτευσης, δηλώσεις διαμαρτυριών, καινούριους νόμους, τρομοκρατία και άλλα πόσα νέα τα οποία μας επηρεάζουν άμεσα φθειρίζοντας την καθημερινότητα και την ψυχολογία μας.

Αυτή είναι η μια πλευρά του νομίσματος στην οποία η πλειοψηφία συγκεντρώνει όλη της την ενέργεια απερίσκεπτα και χωρίς δεύτερη σκέψη αλλαγής της όψης του ίδιου νομίσματος. Η άλλη πλευρά λοιπόν φαίνεται να είναι εκείνης την προσωπικής εξέλιξης και του συμπεράσματος πως όλα αυτά φωνάζουν υπερβολή και στημένο παιχνίδι.

Προσωπικά διαπιστώνω και επιτρέψτε μου να δηλώσω τον σκοπό της εσκεμμένης παραπληροφόρησης και της ευρύτερης ανασφάλειας που συμφέρει να προωθείται ώστε να ανησυχεί ο κόσμος και να φτάνει σε σοβαρά αδιέξοδα. Φτάνουν στο σημείο να μας φοβίζουν καθημερινά και χωρίς όρια. Αυτός είναι άλλωστε ο σκοπός. Να φοβόμαστε για τα πάντα. Φοβόμαστε για τις δουλειές μας, τους μισθούς, αγχωνόμαστε για το αν θα τα καταφέρουμε να εξοφλήσουμε αυτά που χρωστάμε, αρρωσταίνουμε και ζούμε τις ζωές μας σκεπτόμενοι πως δεν υπάρχει κανένας τρόπος να τα βγάλουμε πέρα, φτάνοντας αργά ή γρήγορα σε ένα τέλμα.

Όλες αυτές οι πληροφορίες που δεχόμαστε και ακούμε πολύ προσεκτικά, χωρίς να φιλτράρουμε, μας οδηγούν στην απογοήτευση και την μιζέρια πολύ γρήγορα. Αλλά τώρα θα μου πείτε ''ποιος νοιάζεται για όλα αυτά ''; ''Εδώ τρέχουν άλλα...έχουμε σοβαρά προβλήματα''! Δεν αντιλέγω καθόλου φίλε και φίλη μου και καταλαβαίνω απόλυτα το γεγονός ότι ο καθένας μας κουβαλάει τον δικό του σταυρό. Ας μην μένουμε όμως μόνο σε αυτό.

Άλλωστε είμαστε προγραμματισμένοι να σκεφτόμαστε έτσι. Όλοι αυτοί που μας τρομοκρατούν θέλουν να μας κάνουν να νιώθουμε φοβισμένοι και ανήμποροι,αφήνοντας την δύναμη μας στην άκρη, μετατρέποντας μας σε άβουλα όντα, χαμένα και απορημένα για την ζωή που ακολουθεί.

Ναι λοιπόν, προβλήματα υπάρχουν παντού και σοβαρά κιόλας, ας προσπαθήσουμε όμως να μην συγκεντρωνόμαστε μόνο σε αυτά σπαταλώντας όλη την φαιά ουσία μας και ξεχνώντας μια για πάντα τους εαυτούς και τις ζωές μας! Ας προσπαθήσουμε να μην επιβεβαιώσουμε σε όλους εκείνους που μας θέλουν φοβισμένους, ότι είμαστε, αφήνοντας τους να πιστεύουν ότι μας έχουν στο χέρι. Να μας νομίζουν παραδομένους και κατατρεγμένους. Ας κάνουμε μια σοβαρή προσπάθεια αγαπημένοι και αγαπημένες, να μην επηρεαζόμαστε σε τόσο μεγάλο βαθμό! Να προσπαθούμε να κοιτάμε και το πανέμορφο δάσος και όχι μόνο το δέντρο! Ας ξαναθυμηθούμε μαζί τώρα τι σημαίνει ανεμελιά, χαρά, πίστη και ασφάλεια!

Όλα αυτά τα συναισθήματα είναι ακόμη εδώ... μέσα μας και γύρω μας... Απλά τα έχουμε αμελήσει για λίγο. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα νευριάσουμε ή θα στεναχωρηθούμε για μια κατάσταση ας σκεφτούμε αμέσως κάτι που μας ευχαριστεί. Να μην φτάσουμε στο σημείο να βυθιστούμε στον βούρκο. Να νιώσουμε ευγνωμοσύνη όσο περισσότερο μπορούμε για όσα έχουμε ΤΩΡΑ, αυτήν την στιγμή και μας κάνουν να αισθανόμαστε καλά! Να προσπαθούμε να μην θλιβόμαστε τόσο εύκολα πια. Να σκεφτούμε την ζωή και την οικογένειά μας... Την υγεία και την χαρά μας... οι οποίες μας χτυπάνε την πόρτα και εμείς τις αφήνουμε έξω να ξεπαγιάζουν. Ανοίξτε την πόρτα στην χαρά πάλι φίλοι μου... Μην αργείται. Είναι παγίδα. Ανοίξτε και αφήστε τες να φωτίσουν ξανά τις ζωές σας! 

Ηλιάνα Τέγου

-BSc Συμβουλευτική & Ψυχολογία 


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!