Οι σχέσεις δεν είναι μόδα!

2019-04-26

Συνηθώς τα κείμενα που γράφω είναι ιδιαίτερα χαρούμενα θα έλεγα, αλλά αυτή την φορά θα ήθελα να γίνω πιο καυστική και να θίξω ένα ζήτημα που πάντα μας απασχολούσε όλους. Αυτό το θέμα είναι οι ερωτικές σχέσεις. 

Γενικά αναρωτιέμαι στις μέρες μας, καθώς βλέπω τόσα ζευγαράκια εκεί έξω, ποιο είναι το κριτήριο με το οποίο ο καθένας μας πλέον επιλέγει κάποιον για να δημιουργήσει μια σχέση, κάτι σοβαρό; Ποιο είναι αυτό το στοιχείο που σε κάνει να θες με αυτό το άτομο να το προχωρήσεις; Η αλήθεια είναι όσο αστείο και παράλογο και αν ακούγεται, οι περισσότεροι δεν το γνωρίζουν, απλά έτυχε, τους βόλεψε η κατάσταση, οπότε σκέφτηκαν γιατί όχι...

Ξέρω πως έχετε συναντήσει τέτοια άτομα στην ζωή σας τα οποία δεν ξέρουν γιατί βρίσκονται μαζί με τον άνθρωπο τους, αλλά εφόσον βρίσκονται σε μία κατάσταση που τους βολεύει, δεν τους απασχολεί κάτι άλλο. Εκεί καταλήξαμε σαν γενιά... Καθόμαστε όπου βολεύει το κωλαράκι μας, δεν κυνηγάμε αυτό που πραγματικά θέλουμε, αλλά βολευόμαστε με τα απλά γιατί δεν είμαστε και για πολλά.

Η πικρή αλήθεια είναι ότι υιοθετούμε αυτή την στάση γενικά στην ζωή οι περισσότεροι, όχι μόνο στο ερωτικό κομμάτι αλλά και στο επαγγελματικό. Δεν ρισκάρουμε έξω από τα πλαίσια. Δεν καταλαβαίνω το νόημα να είσαι με έναν άνθρωπο αν δεν έχεις κάποιο δυνατό συναίσθημα για εκείνον. Γιατί να διαλέξεις έναν άνθρωπο μόνο και μόνο για να μπορείς να αποδείξεις στον κόσμο ότι έχεις κάποιον. 

Δεν ξέρω πως μπορούν μερικά άτομα να μπαίνουν σε μια τέτοια διαδικασία και τι κουράγιο έχουν να κοροϊδεύουν τον εαυτό τους σε τέτοιο βαθμό. Όσο να ναι θέλει να έχεις κότσια να το πλασάρεις! Να πρέπει να δείχνεις χαρούμενος προς τα έξω, ενώ μέσα σου νιώθεις ένα κενό. Γιατί δυστυχώς καμια βολικότητα δεν θα νικήσει τον έρωτα, την αγάπη και όλα αυτά τα αγνά συναισθήματα. Κάποια στιγμή θα ξεχειλίσει το ποτήρι. 

Και το χειρότερο είναι πως αυτά τα άτομα έχουν μεν τους συντρόφους τους και τις περισσότερες φορές, σε κάποιους τομείς, που δεν τους ικανοποιούν σε επαρκή βαθμό, το αναζητάνε αλλού χωρίς ο σύντροφος να γνωρίζει κάτι. Με αυτό δείχνουν πόσο ψυχαναγκαστικοί και εγωιστές είναι καθώς δεν σέβονται έτσι ούτε τις δικές τους επιθυμίες, καθώς καταπιέζουν τον εαυτός τους και παραμένουν σε μια σχέση στην οποία είναι προφανές πως δεν θέλουν να μείνουν, γιατί αμα βρεις αυτό που θες, σταματάς την αναζήτηση και επίσης δεν σέβονται ούτε την προσωπικότητα ούτε τις επιθυμίες των συντρόφων τους καθώς τους "φυλακίζουν'' σε αυτή την αρρωστημένη κατάσταση εν αγνοία τους.

Είναι τόσο κυνικό διότι αν και τους συμπεριφέρονται με τέτοιο τρόπο είναι οι ίδιοι που θα το παίξουν ότι είναι το θύμα ότι έχουν πληγωθεί ώστε να τους λυπηθείς. Καταλαβαίνω πως όταν πληγώνεσαι έρχεται η στιγμή που χάνεις ένα κομμάτι μέσα σου και μερικές φορές άθελα σου ίσως και εσύ να πληγώνεις τους άλλους, αυτό όμως δεν δικαιολογεί την συμπεριφορά σου. 

Πιστεύω είναι μια ξεκάθαρη δικαιολογία που λέμε επανειλημμένα στον εαυτό μας για να αποφύγουμε τις ενοχές. Ότι συμπεριφερόμαστε έτσι διότι έχουμε υποστεί κάποιο ψυχολογικό τραύμα. Κατά την γνώμη μου όσα τραύματα και να υποστείς σημασία έχει η συμπεριφορά σου να παραμένει ίδια και απαράλλαχτη. Εκεί φαίνεται η μαγκιά σου! Και ακόμα περισσότερο όταν έχεις δίπλα σου ένα άτομο για το οποίο νιώθεις τόσα δυνατά συναισθήματα που θα έκανες τα πάντα για εκείνον.

Δεν δημιουργούνται έτσι οι ανθρώπινες σχέσεις. Κάποια στιγμή, πώς να το κάνουμε, θα τον βαρεθείς τον άνθρωπο που απλά σε βολεύει και πίστεψε με τον έχεις παρατήσει στο λεπτό. Ίσως ήρθε η ώρα να ξυπνήσουμε λίγο, να ψαχτούμε μέσα μας και να δούμε τι πραγματικά μας αξίζει. Να προσπαθήσουμε πρώτα με τον εαυτό μας να νιώσουμε ολοκληρωμένοι και μετά να δημιουργήσουμε μια σχέση και έχοντας υπομονή σίγουρα θα βρούμε αυτό που αναζητάμε. Υπομονή και θέληση, ώστε να εκτιμήσουμε σωστά την ευκαιρία που θα μας δοθεί από το κατάλληλο άτομο!

Μαρινέλα Σ.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!