Οι πληγές του φθινοπώρου...

2019-09-02

Και κάπως έτσι, άλλο ένα καλοκαίρι, έφτασε στο τέλος του... 2 Σεπτέμβρη λοιπόν... Δεν χρειάζεται ν'αρχίσουν οι βροχές για να σε πιάσει, η μελαγχολία του φθινοπώρου...

Δε λέω οι ζέστες ακόμα καλά κρατούν αλλά, αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι, μπήκε ο Σεπτέμβρης! Κάποιοι ανυπομονούν και κάποιοι άλλοι όχι... Σεπτέμβρης δεν θα πει μόνο βροχές και πεσμένα φύλλα.
Σεπτέμβρης θα πει υποχρεώσεις και ρουτίνα. 

Βέβαια κάποιοι, δεν περίμεναν τον Σεπτέμβριο για να πουν "αντίο", στην ανεμελιά του καλοκαιριού. Μην πω ότι οι διακοπές για κάποιους ξεκινάνε τώρα!  Ας τ'αφήσουμε όμως αυτά... 

Εσύ. Ναι εσύ. Κάνε μια ανασκόπηση και πες μου.. Ήταν το καλοκαίρι που ήθελες; Σου έδωσε όλα αυτά, που σου στέρησε ο χειμώνας; Το έζησες όπως ήθελες; Δε ρωτάω αν το έζησες για όσο ήθελες. Την απάντηση την ξέρω.. 

Καλό φθινόπωρο λοιπόν (και όχι χειμώνα)!!! Και μην ξεχνάτε, τα καλοκαίρια θα 'ρθουν γρήγορα, όπως ακριβώς περνούν! 

Στέλλα Κ.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!