Ο ρόλος του εκπαιδευτικού σε 10 προτάσεις!

2019-12-17

Κι αν μπορούσαμε να σας πούμε ότι ο ρόλος του εκπαιδευτικού μπορεί να συγχωνευθεί σε 10 προτάσεις τι θα λέγατε; Πάντα με σεβασμό στην ψυχική υγεία των παιδιών, θα αναλύσουμε το ρόλο των εκπαιδευτικών που καθημερινά παλεύουν μέσα σε ένα δύσκολο εκπαιδευτικό σύστημα.

1Η διδασκαλία του οφείλει να είναι μαθητοκεντρική, το κάθε παιδί ξεχωριστά έχει διαφορετικές ανάγκες, ικανότητες, δεξιότητες και διαφορετικούς χρόνους αφομοίωσης και εκμάθησης.Οπότε οφείλει να διακρίνει αυτές τις διαφορές και να συμβουλεύσει εξατομικευμένα.Με τον τρόπο αυτό κανένα παιδί δε θα νιώθει άσχημα για τον εαυτό του και τις επιδόσεις του.Όταν οι ενήλικοι αποδέχονται τα παιδιά όπως είναι τα βοηθούν να αγαπήσουν και να αποδεχτούν και τα ίδια τον εαυτό τους και τους άλλους. Αυτό σημαίνει ότι θα γίνουν ενήλικες με λιγότερες νευρώσεις.

2. Δεν είναι ο δάσκαλος ο πρωταγωνιστής του σχολείου, ούτε το αφεντικό ούτε ο αρχηγός των παιδιών, αν θέλει να λέγεται δάσκαλος και να μείνει στην ιστορία ως ο καλύτερος τότε να γίνει αυτό που πρέπει να είναι, ο βοηθός, ο συνοδοιπόρος, ο μεταλαμπαδευτής της γνώσης. Με αυτό πετυχαίνει να δημιουργήσει μια συνεργατική σχέση με τα παιδιά μια σχέση εμπιστοσύνης όπου όλοι είναι ίσοι.Μια σχέση που στηρίζεται στην διάφορα εμπειρίας και όχι εξουσίας.

3. Ο καθηγητής πρέπει να εμπιστευτεί τα παιδιά και να τους δώσει την ευκαιρία να παίρνουν κάποιες από τις αποφάσεις που τα αφορούν, έτσι νιώθουν σημαντικά και μαθαίνουν να αναλαμβάνουν ευθύνες.

4. Να είναι σοβαρός απέναντί στα συναισθήματα και τους προβληματισμούς των μαθητών σου, μπορεί να του φαίνονται γελοία τα θέματα τους μπροστά σε αυτά που αντιμετωπίζει εκείνος και ο ενήλικος κόσμος του, αλλά για αυτά είναι πολύ σοβαρό αυτό που τα απασχολεί και σαν τέτοιο οφείλει να το αντιμετωπίσει.

5. Να δημιουργήσει μια σχέση δασκάλου μαθητή που διευκολύνει την ανάπτυξη της μάθησης κινήτρων και την αυτονομία, να χρησιμοποιεί την νευροσυσχετιστική μάθηση για θετικά κίνητρα.

6. Να πιστεύει ότι μπορούν να τα καταφέρουν και θα το πιστέψουν και τα ίδια, έχει μεγάλη δύναμη στα χέρια του ο εκπαιδευτικός και οφείλει να τη χρησιμοποιήσει για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, μην ξεχνάς αυτή τη λέξη δυνατό, γιατί κάθε ομάδα, κάθε τάξη και κάθε μαθητής ξεχωριστά δύναται διαφορετικά πράγματα από τους άλλους και από τις προσδοκίες που έχει ο καθένας.

7. Προσοχή στις προσδοκίες, είναι παγίδα μπορεί άθελά του να περάσει πολύ λάθος ακόμη και τραγικά μηνύματα στα παιδιά, γι'αυτό πιστεύω και υποστηρίζω με όλη μου την αγάπη πως οι εκπαιδευτικοί θα έπρεπε δωρεάν να δέχονται ψυχολογική υποστήριξη καθ' όλη την διάρκεια που εργάζονται με παιδιά αλλά και πολύ σημαντικό πριν αναλάβουν αυτή την απαιτητική εργασία να περνούν από βιωματική ψυχοεκπαίδευση.

Σύμφωνα με τις αρχές των Morse και Brand για την ποιοτική μάθηση,

8. Να θυμάσαι πως τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα ως ενεργητικοί δέκτες γνώσεων και όχι ως παθητικοί.

9. Η μάθηση είναι μια φυσική, ισόβια διαδικασία, που προϋποθέτει, μια σύνθετη ολιστική προσέγγιση.

10. Οι ενήλικοι αποτελούν ισχυρά πρότυπα για τα παιδιά όλων των ηλικιών.

Υ.Γ Αν είσαι εργαζόμενος με παιδιά, επικοινώνησε με τον δήμο σου για δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη στα κέντρα υγείας και ψυχικής υγείας.

Αποστολάκη Κ. Κωνσταντίνα

-Σύμβουλος συνθετικής θεραπείας
-Σύμβουλος ψυχικής υγείας
-Ψυχοθεραπεύτρια


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!

Μα νερό να γίνονταν και ανάμεσα από τα δάχτυλα σου να έβρισκαν διέξοδο που το κακό; Τα χέρια σου μια φορά θα τα μούσκευες... θα ένιωθες την γλυκιά δροσιά της προσπάθειας στα ακροδάχτυλά σου... θα σου κόβονταν η ανάσα και εκεί που θα νόμιζες ότι αναπνοή δεν μπορείς να πάρεις και πως ήρθε η ώρα να πεθάνεις...
Αέρας...