Ο φόβος!!!

2017-03-29

Μωρό μου φοβάμαι τόσο ότι θα σε χασω. 

Ότι κάτι θα συμβεί και δε θα κρατήσει. 

Θέλω αυτό που έχουμε να κρατήσει πολύ. 

Πιο πολύ από όσο μπορώ να φανταστώ. 

Σ'αγαπαω τόσο και κάνω μαζί σου πράγματα που θα ήθελα να κάνω με αυτόν που είμαι ερωτευμένη. 

Πολλά από αυτά που κάνουμε μαζί τα κάνω πρώτη φορά! 

Κάθε φορά που με έχεις αγκαλιά νιώθω σαν κοριτσάκι. 

Κάθε φορά που κάνεις σα μικρό παιδί σε ερωτεύομαι ξανά. 

Και ζω για το χαμόγελό σου. 

Για τις στιγμές που θα κάνω βλακειες για να γελάσεις. 

Πολλά βραδιά δεν κοιμάμαι αμέσως γιατί σε σκέφτομαι και σκέφτομαι τα βραδια που χαραμίζουμε χώρια. 

Τα βράδια που μιλάμε με μια κάμερα και κοιμόμαστε χώρια, αντί να κάνουμε ερωτα και να κοιμηθούμε αγκαλιά! 

Αλλά αυτά τα βραδια μακρυά σου δε θα τα άλλαζα για κανένα βράδυ αγκαλιά με κάποιον άλλον! 

Γεωργία Καγιάννη



Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!