Ο φόβος της επιτυχίας...

2020-01-22

Αυτό που πάντα νόμιζα οτι φοβούνται οι άνθρωποι είναι η αποτυχία.
Όμως έκανα λάθος. Μετά απο 30 χρόνια ανακάλυψα πως τελικά αυτό που φοβούνται οι άνθρωποι είναι όχι η αποτυχία αλλα η επιτυχία. Όταν το σενάριο της ζωής τους είναι να είναι αποτυχημένοι, αυτό τους είναι πιο οικείο ως κατάσταση ζωής και νιώθουν ασφάλεια μέσα σε αυτό.Επομενως η επιτυχία γι'αυτούς είναι κάτι ξένο, κάτι κακό, κάτι που πρέπει να αποφύγουν.

Φοβούνται να είναι καλά, χαρούμενοι και επιτυχημένοι. Υπάρχει τεράστια ενοχή γι'αυτό,ακόμη και σήμερα. Αν κάποιος είναι καλά έχει ενοχές γι'αυτό η θεωρεί πως πρέπει να το κρύψει πίσω από μίζερες λέξεις και πράξεις. Ίσως ένας πιθανός λόγος που συμβαίνει αυτό να ειναι ο τρόπος που μεγαλώσαμε,αλλά ίσως να είναι και πιο βαθύ, πιο κοινωνικό το αίτιο. Όταν έχεις μάθει πως πάντα φταίει κάποιος άλλος και αποποίησε καθε ευθύνη, είσαι ευθυνοφοβος, στην ουσία δηλαδή εκπαιδευεις τον εαυτό σου στο να μένεις στάσιμος. Διότι το να επιτύχεις η αποτύχεις εμπεριέχει την ευθύνη του να πάρεις αποφάσεις, να ρισκάρεις και να έχεις την ευθύνη εσύ γι'αυτό. Αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι για σένα και στις δύο περιπτώσεις.

Αν πετύχεις όλα καλά προχωράς παρακάτω και έχεις ολοκληρώσει έναν στόχο με όλη την ικανοποίηση που το συνοδεύει. Αν αποτύχεις είναι και αυτό πολύ σημαντικό για την εξέλιξη σου γιατί έχεις μάθει έναν τρόπο που δεν λειτουργεί αυτό που θες , οπότε δοκιμάζεις έναν άλλον. Έχεις αποκομίσει μια γνώση που θα είναι χρήσιμη για πάντα για σένα αλλα και για τους άλλους.

Όπως ο Τομας Έντισον που μετά απο πολλές αποτυχημένες προσπαθείες να εφεύρει ηλεκτρικό λαμπτήρα πυρακτώσεως του είπε κάποιος να τα παρατήσει. Εκείνος είπε πως δεν έχει αποτύχει, απλά έχει ανακαλύψει χίλιαδες τρόπους με τους οποίους δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η επιμονή του τον οδήγησε σε επιτυχημένο αποτέλεσμα. Δεν ήταν ο μόνος που είχε προσπαθήσει, αλλα ήταν ο μόνος που δεν τα παράτησε.

Το πιο εύκολο είναι να είσαι ακίνητος κ στάσιμος, να τα παρατάς.
Τα στάσιμα νερά όμως μουχλιαζουν, βρωμίζουν και νεκρωνουν ο,τι ζωντανό υπάρχει μέσα. Μπορείς να κουνηθείς δεν είσαι δέντρο.
Η επιτυχία μπορεί να έρθει με μια μικρή απόφαση που θα πάρεις αλλα δεν διατηρείται χωρίς αφοσίωση.

Τέλος σε μια πολύ ελεύθερη και ρομαντική απόδοση (μακριά απο σενάρια συνομωσίας, δολοπλοκίας και παρασκηνίων) της απόφασης του πρίγκιπα να παραιτηθεί ίσως να ήταν αυτή η ανάγκη για εξέλιξη και για ρίσκο. Αν θα πετύχει η όχι δεν ξέρει κανείς αλλα ελάχιστη σημασία έχει, μπροστά σε μεγαλειώδης αποφάσεις. Ευτυχώς λοιπόν για την ανθρωπότητα υπάρχουν άνθρωποι που φοβούνται την στασιμότητα και μας έχουν πάει ένα βήμα παραπέρα. 

Αποστολάκη Κ. Κωνσταντίνα

-Σύμβουλος συνθετικής θεραπείας
-Σύμβουλος ψυχικής υγείας
-Ψυχοθεραπεύτρια


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!