Ο δικός μου ήρωας!

2018-05-21

Ο δικός μου ήρωας, 
έκλαιγε σαν μικρό παιδί την πρώτη φορά που με πήρε στην αγκαλιά του. 
Ήμουν για εκείνον το θαύμα του,
ήταν για 'μένα ο μπαμπάς μου. 
Ο δικός μου ήρωας, 
με είχε σαν πριγκίπισσα. 
Με μεγάλωσε μεσ' τα πούπουλα και μου πρόσφερε τα πάντα. 
Ο δικός μου ήρωας, 
ήταν εκείνος που με καταλάβαινε και που πίστευε σε 'μένα. 
Ήταν πάντα εκεί για να με ακούσει και για να με συμβουλεύσει. 
Ο δικός μου ήρωας,
με αγαπούσε ακόμα και τις φορές που ήμουν άδικη μαζί του. 
Συγχωρούσε κάθε μου σφάλμα. 
Ο δικός μου ήρωας, 
κράτησε το χέρι μου για μια στιγμή και την καρδιά μου για πάντα. 
Ο δικός μου ήρωας, δεν είναι πια εδώ...

Στέλλα Κ.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!