Μην ξαναρθείς

2018-01-26

Μήνες περίμενα ένα μήνυμά σου, κάτι θα έστελνες δεν ήταν δυνατόν να μην επικοινωνούσες.
Ήρθε τελικά μια τυπική ευχή την Πρωτοχρονιά που άφησα αναπάντητη γιατί προτίμησα να πιω τόσο που να μην είμαι σε θέση να πληκτρολογήσω. Δεν ήθελα να μπει ο χρόνος με σένα μέσα. Και μετά πάλι έστειλες! Πριν προλάβω να συνέλθω.
Να ρθεις να με χαιρετήσεις. Και ήρθες!
Βρέθηκα στην πλήρη σύγχυση.
Πώς θα σε δω; Τι θα σου πω; Θα αντέξω τις τυπικές σου μαλακίες; Οι αντοχές μου εκείνη τη μέρα με εξέπληξαν. Τυπικότατη και ψυχρή εγώ, ενώ εσύ σαν να μη με χώρισες ποτέ. Να μου λες τα νέα σου και να μου υπενθυμίζεις τα αστεία μας. Να με ρωτάς τα δικά μου λες και σε ένοιαζε να μάθεις.
Μου ζήτησες μια αγκαλια.
Ωστε οι Ιούδες δεν φιλάνε μόνο, αγκαλιάζουν κιολας! Έφυγα με τη δικαιολογία ότι κρυώνω.
Στην πραγματικότητα σπάραζε κάθε κύτταρο μου και πονούσα φρικτά. Όποτε έρχεσαι μόνο πόνο φέρνεις! Τίποτα καλό!
Τόσο ανίκανος να προσφέρεις κάτι όμορφο. Τόσο άχρηστος για την ακρίβεια. Κάπως έτσι, ενώ η μόνη μου επιθυμία ήταν κάποια επιστροφή σου, τώρα δεν θέλω να ξαναρθείς.
Δεν έχω πια κανένα τρόπο να σε υποδεχτώ.

Γ.Π.