Μια αστεία ιστορία!

2018-12-11

Θες να σου πω μια αστεία ιστορία;

Η ιστορία θα μιλάει για ένα σπίτι με ξύλινο πάτωμα, έναν μισοφαγωμένο καναπέ και ένα σκυλί που είχε δύο αφεντικά και κατέληξε με ένα. Σε αυτή την ιστορία υπήρχαν δύο πρωταγωνιστές μέχρι που ο ένας έφυγε.

Το σκηνικό άλλαξε καθώς το σπίτι με το ξύλινο πάτωμα ξενοικιάστηκε και ο μισοφαγωμένος καναπές κατέληξε πιθανότατα στα σκουπίδια. Το σκυλί ζει με το ένα αφεντικό και κάθε που ακούει αμάξι τρέχει στην πόρτα ελπίζοντας μήπως φανεί το άλλο αφεντικό.

Το ένα αφεντικό παρόλο που έχει πάρει απόφαση πως κανείς δεν πρόκειται να φανεί ρίχνει κλεφτές ματιές στην πόρτα μήπως το ένστικτο του σκυλιού βγει αληθινό. Η αστεία ιστορία έφτασε στο τέλος της. Όπως και τα δύο αφεντικά.

Μόνο που το σκυλί ακόμα περιμένει. Ακόμα ψάχνει. Ακόμα ελπίζει.
Όπως και το ένα αφεντικό.

Γ.Π.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!