Μαλλιά κουβάρια!!!

2018-12-06

Οι γυναίκες από αρχαιοτάτων χρόνων χρησιμοποιούν τα μαλλιά τους ως μέσο γοητείας... Τα βάφουν, τα τοποθετούν με διάφορους -εντυπωσιακούς ομολογουμένως- τρόπους, τα αφήνουν επιμελώς ατημέλητα... Κι ο κάθε τρόπος όμως έχει έναν αποδεκτή... Τους άντρες... Και ως γνωστοί χάφτες, μόλις δουν γυναίκα να παίζει με τα μαλλιά της ή να κάνει νάζια με αυτά, τρέχει σα χεσμένος να πλησιάσει το διαθέσιμο θηλυκό... 

Αφού λοιπόν επιτευχθεί ο αρχικός στόχος της κατάκτησης αρσενικού, το μαλλί αρχίζει να βολεύεται σε χαλαρούς κότσους,σε τεράστιους ανανάδες στο κεφάλι, όχι και τακτικά βαμμένο γιατί οι προτεραιότητες άλλαξαν. Σαν περνάει ο καιρός όμως και αρχίζουν να εμφανίζονται τα νεύρα, τσουπ δώσε μια μαλλιοαλλαγή έτσι από το πουθενά!!! Μια ανταύγεια; Άλλο χρώμα; Κάτι-κάτι, ένα κατιτίς ρε παιδί μου... Και όπως έλεγε και η Coco (πολύ φίλη μου, πάρα πολύ) όταν η γυναίκα ετοιμάζεται να αλλάξει τη ζωή της, κόβει τα μαλλιά της... Σε ελεύθερη μετάφραση όταν το μεγάλο σουτ του αγώνα ετοιμάζεται, το μαλλί πρέπει να είναι στην τρίχα... 

Η κουπ αλλάζει γιατί δε θέλουμε να προσεγγίσουμε έναν σαν τον προηγούμενο και φτου ξανά από την αρχή! Τα μαλλιά μας είναι οι αναμνήσεις της ζωής μας... Κάθε στυλ τους σηματοδοτούσε μια άλλη εποχή στη ζωή μας και ονομαστικά χωρισμένες όπως οι θεματικές ενότητες: Γιάννης, Παύλος, Κώστας, απελπιστικά διαθέσιμη... Μια αναδρομή στα άλμπουμ θα σας πείσει. Άραγε τι μαλλί φοράμε τώρα;;; 

Domino Midas sin


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!