Lovers are strangers...

2019-06-25

Τρώω το λεμόνι απ' το ποτό σου ενώ χορεύεις. 

Χτίζω αντισώματα ναυαγισμένος απ' την φουρτούνα της αγάπης σου.

Προσπαθώ να με προστατέψω. Με βρίσκουν τα μάτια σου στην καρέκλα που με άφησες και θυμωμένα με χτενίζουν και ταξιδεύουν άλλου. 

Μάθαμε διαφορετική αγάπη εγώ και εσύ. Συμφορά, όχι έρωτα. 

Χτίζω αντισώματα για τον πόλεμο που έρχεται!  Γουλιά γουλιά, έχοντας χάσει τα πάντα.

Και εσύ χορεύεις "Lovers are strangers There's nothing to discuss" Με τα γυαλιά μου κρεμασμένα στην μπλούζα σου.  Το μόνο ενθύμιο από έμενα! 

Είμαι στον μονόδρομο που η αγάπη γίνεται μίσος.  Φορτωμένος στα γόνατα μου, χτίζω αντισώματα... 

"When you look off Tell me who you really love" 

Ανδρόνικος Σαραντόπουλος


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!