Λογική VS Συναίσθημα

2018-09-26

Τι μάχη κι αυτή! Κάθε μέρα σε αυτό το πεδίο που λέγεται άνθρωπος διεξάγεται αυτή η μάχη. Είναι και σκληρή ανάθεμα την. Αντίπαλοι: η λογική και το συναίσθημα. Το συναίσθημα βέβαια δεν μάχεται δίκαια γιατί φέρνει μαζί του το φόβο, το άγχος, το θυμό, το ζήλο, τη τρέλα τον αυθορμητισμό, την παρόρμηση και ότι περιέχουν αυτά ως έννοιες.

Πώς να επικρατήσει η λογική όταν έχω τρελό φόβο και άγχος για μια συνέντευξη σε μια δουλειά που τη θέλω τόσο πολύ. Για μια κοπέλα που την θέλω απεγνωσμένα και δεν μπορώ να βρω τρόπο να της το δείξω και θυμώνω, θυμώνω πολύ και αγχώνομαι. Για δυο φίλους, αδέρφια, που μαλώνουν για τις ομάδες τους που έπαιξαν στο ντέρμπι της περασμένης Κυριακής και ωρύονται για να ακουστούν , λες και όποιος φωνάξει πιο δυνατά έχει δίκιο, έχει υπερβολικό ζήλο για την ομάδα του και μεγάλη περηφάνια. Πως τότε να επικρατήσει η λογική όταν σε κάθε μάχη παίζει δυο ενάντιο ενός;

Κι όμως, άμα δεις, όταν εκτονωθεί η ένταση, οι φίλοι γίνονται ξανά αδέρφια και λένε ...''Τι χαζομάρες κάνουμε και μαλώνουμε, λες και θα μας δώσουν ψωμί να φάμε''. Μετά τη συνέντευξη ...''εντάξει ότι έγινε, ελπίζω να με πάρουν''... Μετά την προσπαθεια... ''της το είπα, έδειξα τις προθέσεις μου, περιμένω από αυτήν ανταπόκριση τώρα. Με λίγα λόγια, επικράτησε η λογική στο τέλος.

Πολλές φόρες ευχόμαστε να επικρατήσει η λογική στην αρχή. Να σκεφτώ δηλαδή ορθά και σωστά απ' το πρώτο δευτερόλεπτο πανικού, θυμού, φόβου κλπ. Κι εκεί είναι που ξεκινά η μάχη... Όταν αντιλαμβάνεσαι το συναίσθημα του άγχους, προσπαθείς με βαθιές ανάσες να συνεφέρεις το εαυτό σου, να έρθεις στα λογικά σου, να ηρεμήσεις και να προχωρήσεις.

Γιατί στην τελική, όλα στο μυαλό μας είναι αν το σκεφτείς. Όλες τις απαντήσεις τις έχουμε στο κεφάλι μας, το ''οχυρό της λογικής''. Τα συναισθήματα προέρχονται πιο χαμηλά, από την καρδιά, ''το οχυρό του συναισθήματος''.

Ποιος θα επικρατήσει;

Και η μάχη συνεχίζεται...

Nick



ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!