Κι όμως φοβάσαι!!!

2018-07-23

Είσαι απ' αυτούς που ενθουσιάζονται εύκολα έτσι δεν είναι; Απ' αυτούς που χαίρονται με όλη τους την καρδιά... Τόσο πολύ, που λάμπουν ολόκληροι. Έλα μη ντρέπεσαι, παραδέξου το... 

Ξέρεις ότι ξεχωρίζεις μες στο πλήθος; Δεν μπορείς εύκολα να κρυφτείς από κάποιον που σε ξέρει καλά... Ίσως και να μην το επιδιώκεις... Και όταν απογοητεύεσαι το ίδιο εύκολα τότε τι γίνεται; Πάλι αυτό που αισθάνεσαι κυριεύει το πρόσωπό σου... Γιατί προσπαθείς να το κρύψεις;

Θα σου πω εγώ γιατί... Γιατί φοβάσαι νιώσεις. Φοβάσαι να πληγωθείς. Γιατί φοβάσαι να ελπίζεις. Φοβάσαι να πιστέψεις. Γιατί φοβάσαι να προσπαθήσεις. Φοβάσαι να ευτυχήσεις. Γιατί φοβάσαι να είσαι ελεύθερος. Γιατί φοβάσαι να ζήσεις! 

Στέλλα Κ.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!

Μα νερό να γίνονταν και ανάμεσα από τα δάχτυλα σου να έβρισκαν διέξοδο που το κακό; Τα χέρια σου μια φορά θα τα μούσκευες... θα ένιωθες την γλυκιά δροσιά της προσπάθειας στα ακροδάχτυλά σου... θα σου κόβονταν η ανάσα και εκεί που θα νόμιζες ότι αναπνοή δεν μπορείς να πάρεις και πως ήρθε η ώρα να πεθάνεις...
Αέρας...