Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου...

2018-10-09

Όταν κοιτάς στον καθρέφτη, τι βλέπεις; Την αντανάκλαση του ειδώλου σου, παρατηρείς την μορφή σου και τα χαρακτηριστικά σου, τις ατέλειες σου.

Έχεις φανταστεί ποτέ πως θα νιώθαμε αν ο καθρέφτης έδειχνε τον χαρακτήρα μας; Τον αληθινό αυτόν που ξέρεις μόνο εσύ, ίσως και οι πολύ κοντινοί σου άνθρωποι, όχι εκείνον που θέλεις να βλέπουν οι άλλοι. Να είχες οπτικό πεδίο των σκέψεων σου, να ερχόσουν κατά πρόσωπο με τα λάθη, τα σωστά, τις ανασφάλειες, τα ελλατώματα και τα προτερήματα σου.

Θα φοβοσουν, θα δείλιαζες, θα ντρεπόσουν για τα άσχημα, ίσως θαύμαζες ή να ανέβαινε το ηθικό σου με όσα καλά έχεις καταφέρει να χτίσεις. Όσα βλέπεις να είναι η αλήθεια σου, όχι αυτό που θα ήθελες να δεις, μια εικόνα γεμάτη retouch, είσαι πραγματικά εσύ, απαλλαγμένος από την όποια εμφάνιση σου.

Ήδη από πολύ τρυφερή ηλικία, παράλληλα και με την νοητική εξέλιξη μας, αναγνωρίζοντας την εσωτερική μας όψη, θα ήταν εύκολο να κατανοήσουμε την έννοια της «αυτοεικόνας» δηλαδή με πολύ απλά λόγια μιας εικόνας που έχουμε δημιουργήσει για τον εαυτό μας, αυτό που πιστεύουμε ότι είμαστε, η οποία όταν κάποτε έρχεται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα, κατακερματίζει πολλά από τα σημεία που αφελώς θεωρήσαμε τέλεια, κοινώς... μας εκτοπίζει από το σύννεφο και τη ρόδινη ουτοπία στην οποία βρισκόμασταν. Η αυτοεικόνα συνδέεται άμεσα με την αυτοεκτίμηση δηλαδή την αξία που αποδίδουμε στον εαυτό μας, σε συνδυασμό με την άποψη των άλλων για εμάς. Ο χαρακτήρας του ανθρώπου, υλικό εύπλαστο από τον ίδιο, παίρνει μορφή από τη σύγκριση μας με τους άλλους ανθρώπους ή την τάση μας να μοιάσουμε σε κάποιον τον οποίο θαυμάζουμε (οικείο πρόσωπο ή προβαλλόμενο στα μέσα επικοινωνίας και δικτύωσης). Θέλοντας λοιπόν να αποκτήσουμε την δική μας ταυτότητα ανατροφοδοτούμαστε συνεχώς με πληροφορίες και στοιχεία εμπνευσμένα είτε απευθείας από τις συναναστροφές μας, είτε από την αντανάκλαση της συμπεριφοράς μας στους άλλους και τις επιρροές πού ασκούμε πάνω τους είτε εκείνοι ασκούν σε εμάς, καθώς επίσης και από περιβάλλον στο οποίο συνυπάρχουμε. 

Συχνά εάν μας ζητηθεί να περιγράψουμε τον εαυτό μας επηρεαζόμαστε από τρεις βασικούς άξονες: την εικόνα που έχουμε δημιουργήσει, τις προσδοκίες μας και το που και σε ποιους συστηνόμαστε την στιγμή εκείνη.

Η αυθεντικότητα είναι η ομορφιά που διαρκεί. Για αυτό μην ψάξεις για το ιδανικό, εάν δεν έχεις πρώτα ξεκαθαρίσει μέσα σου ότι γεννήθηκες για να ξεχωρίζεις. Αναδιαμορφώνεσαι και εξελίσσεσαι μέρα με τη μέρα. Είναι σημαντικό να γνωρίζεις ποιος πραγματικά είσαι και τι αξίζεις, ότι είσαι μοναδικός, με τις προσωπικές σού εμπειρίες, τις δυνάμεις και τις αδυναμίες σου. Δέξου τον εαυτό σου όπως είναι, αγάπησε τον με όλα του τα ψεγάδια και απόλαυσε τη ζωή!

☞ Να είσαι ο εαυτός σου, όλοι οι άλλοι ρόλοι είναι πιασμένοι. Oscar Wilde


Νένα Ε.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!