Καταραμένη ουτοπία!!!

2016-08-22

Μας αξίζει να ζήσουμε το καλύτερο!

Μόνο που δεν μπορούμε πλέον να το ζήσουμε μαζί.

Οι άτιμες οι συνθήκες.

Έρχονται και δε σε ρωτάνε.

Πάρε την απόφαση εσύ, εγώ είμαι δειλή.

Πρέπει να ζήσουμε αυτά που μας αξίζουν!

Αλλά με άλλους...

Ζήσαμε πολλά και γρήγορα.

Όχι άλλη στασιμότητα.

Δε σου αξίζει.

Δε μου αξίζει.

Κυρίως δεν αξίζει σε σένα.

Ποτέ δε με ένοιαζα εγώ.

Αν γινόταν...αν γινόταν να πονάω εγώ μονάχα θεέ μου!

Μακάρι.

Αλλά δε γίνεται...

Καταραμένη ουτοπία!

Φύγε!

Διώξε με!

Πρέπει να ζήσουμε.

Σ'αγαπω!

Γεωργία Καγιάννη


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!