Καλοκαιρινές διακοπές...

2017-07-21

Αύριο φεύγω κι εσύ θα μείνεις εδώ.

Θα περιμένεις αυτες τις 10 μέρες.

Κι εγω εκεί που θα πρέπει να περνάω καλα, θα σκέφτομαι πόσο θα θελα να είσαι εκεί.

Να ξεκλέψεις λίγο χρόνο να έρθεις εκεί.

Να σε αγκαλιάσω δίπλα στην αμμουδιά, και να χαϊδεύεις το πρόσωπό μου.

Και τι δε θα 'δινα αυτές οι διακοπές να είναι δικές μας.

Και τι δε θα 'δινα να ναι δικές μας όλες οι διακοπές!

Γεωργία Καγιάννη


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!

Μα νερό να γίνονταν και ανάμεσα από τα δάχτυλα σου να έβρισκαν διέξοδο που το κακό; Τα χέρια σου μια φορά θα τα μούσκευες... θα ένιωθες την γλυκιά δροσιά της προσπάθειας στα ακροδάχτυλά σου... θα σου κόβονταν η ανάσα και εκεί που θα νόμιζες ότι αναπνοή δεν μπορείς να πάρεις και πως ήρθε η ώρα να πεθάνεις...
Αέρας...

Πώς να σου κρυφτώ; Με διαβάζεις σαν ανοιχτό βιβλίο ήδη από την αρχή μας... Ξέρεις πάντα τι να μου πεις και ποια λόγια θα χρησιμοποιήσεις. Έχεις το κλειδί που ανοίγει όλες τις πόρτες στην ψυχή, τη σκέψη και στο υποσυνείδητο μου κι αυτό σου το εμπιστεύτηκα εγώ.