Ιερόδουλες, οι αφανείς ηρωίδες!

2018-10-07

Ένα επάγγελμα μια ιστορία... Συνήθως μια ιστορία γεμάτη πληγές... Η κοινή ονομασία στην καθομιλούμενη είναι πουτάνα. Μια λέξη χαρακτηρισμός συνήθως για ό,τι θέλουμε να μειώσουμε, ή όταν θέλουμε να απαξιώσουμε την γυναικεία φύση. Άραγε έχουμε σκεφτεί ποτέ πώς οι πουτάνες έχουν σώσει ένα μεγάλο μέρος του γυναικείου πληθυσμού χωρίς καν να το έχουμε καταλάβει; 

Όταν λοιπόν στις βραδινές περιπλανήσεις μας περνάμε από τα λημέρια των ιερόδουλων τις βλέπουμε εκεί, να περιμένουν χαλαρές να σταματήσει το κάθε αυτοκίνητο για να της φορτώσει, ή μάλλον ξεφορτώσει ο καθένας την σεξουαλική του ορμή, ντρεπόμαστε γι' αυτές... "Πω ρε φίλε, κατάντια..." Την ίδια ώρα, στην τηλεόραση, την ευυπόληπτη αυτή «φίλη» μας, δείχνει ένα βιασμό, σε ένα στενό σοκάκι, μιας κοπέλας που γυρνούσε από βραδινή διασκέδαση. "Πω ρε φίλε, μαλακία στην κοπέλα..." 

Δυο τελείως διαφορετικές και φαινομενικά ασύνδετες ιστορίες, που επί της ουσίας η μια είναι αποτέλεσμα της άλλης. Από αύριο λοιπόν δεν υπάρχει ο θεσμός της ιερόδουλης, καμία γυναίκα δεν ασκεί το επάγγελμα... Από μεθαύριο το πρωί η τηλεόραση θα δείχνει απανωτούς βιασμούς σε όλα τα σημεία της πόλης, κάθε στιγμή και ώρα. Από το ένα τραγικό συμβάν που διαβάσαμε λίγο πιο πάνω θα γίνουμε όλες κινούμενοι στόχοι, ανεβάζοντας τα ποσοστά σε πολύ υψηλά σημεία. 

Κάθε ιερή-δούλα έχει σώσει μια στρατιά γυναίκες απορροφώντας την τρέλα του εκάστοτε επάνω, της μέσα της, στη ψυχή της. Σαφώς δε μπορούν να μας σώσουν όλες, υπάρχουν πάντα αυτοί που θα περνούν τα κοινωνικά και ανθρώπινα όρια, αλλά οι ιερόδουλες είναι αυτό το τελευταίο ανάχωμα, μεταξύ απαράμιλλης τρέλας, ορμών και του γυναικείου σεβασμού. 

Την επόμενη φορά που θα τη δούμε λοιπόν χαλαρή να κάνει πεζοδρόμιο, αντί να δούμε μια κατάντια ας κοιτάξουμε βαθύτερα τη γυναίκα που μας δίνει την ευκαιρία να επιλέγουμε τις σεξουαλικές μας επαφές, να την κοιτάξουμε με ευγνωμοσύνη και να της πούμε ένα μεγάλο από καρδιάς ευχαριστώ για το λειτούργημα που της τρώει την ψυχή και σώζει τη δίκη μας. Ίσως να την καλούσαμε για ένα ποτό να ξεφορτώσει λίγο την ψυχή της. Ιερόδουλες οι αφανείς ήρωες της κοινωνίας...

Domino Midas sin


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!