Για σένα που δεν ήσουν εκεί...

2019-06-18

Τι σκεφτόσουν όταν αποφάσισες να κάνεις ένα παιδί; Τι ένιωσες όταν γεννήθηκε; Τι έβλεπες σε αυτό όταν το κακοποιούσες; Όταν κακοποιούσες τη μαμά του; Τι προσδοκούσες όταν το ρεζίλευες παντού; Όταν το έκανες να νιώθει ένα τίποτα; Όταν έβλεπες τον φόβο στα μάτια του; 

Και όταν επιτέλους χάθηκες, τι περίμενες, να σε ψάξει; Δεν είδες την παιδικότητα του, δεν είδες την εφηβεία του, δεν ήσουν εκεί όταν δεν είχε να φάει και περνούσε δυσκολίες, όταν πήγε στο νοσοκομείο γιατί αρρώστησε βαριά, όταν έκλαψε,  όταν πέρασε στο πανεπιστήμιο, όταν παντρεύτηκε, όταν έγινε το ίδιο γονιός... 

Και τώρα στα στέρνα σου τι ψάχνεις να βρεις σε μια ολόκληρη ζωή χαμένη, σε μια ζωή που δεν έζησες; Σε μια ζωή που του στέρησες; Δική σου η ζωή και την έζησες όπως έκρινες... Δικός σου και ο θάνατος, όπως κρίθηκε... 

Η συγχώρεση δεν είναι επιλογή σου, ούτε καν του παιδιού σου.... Θα σε κλάψει γι'αυτά που δεν έζησε μαζί σου, όλες τις φορές που δεν ήσουν εκεί.  Για όλες τις φορές που παρακάλεσε για ένα μπαμπά... Δεν θα σε κλάψει ποτέ σαν γονιό. Σα ξένος το 'φερες στον κόσμο, σα ξένο θα σε αποχαιρετήσει τώρα... Για τους απανταχού πατεράδες που δεν έχτισαν μια ζωή με τα παιδιά τους... 

Domino Midas sin


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!

Μα νερό να γίνονταν και ανάμεσα από τα δάχτυλα σου να έβρισκαν διέξοδο που το κακό; Τα χέρια σου μια φορά θα τα μούσκευες... θα ένιωθες την γλυκιά δροσιά της προσπάθειας στα ακροδάχτυλά σου... θα σου κόβονταν η ανάσα και εκεί που θα νόμιζες ότι αναπνοή δεν μπορείς να πάρεις και πως ήρθε η ώρα να πεθάνεις...
Αέρας...

Πώς να σου κρυφτώ; Με διαβάζεις σαν ανοιχτό βιβλίο ήδη από την αρχή μας... Ξέρεις πάντα τι να μου πεις και ποια λόγια θα χρησιμοποιήσεις. Έχεις το κλειδί που ανοίγει όλες τις πόρτες στην ψυχή, τη σκέψη και στο υποσυνείδητο μου κι αυτό σου το εμπιστεύτηκα εγώ.