Φίλοι και εχθροί

2017-09-19

Είναι και αυτοί οι ''ξένοι'' που εισβάλλουν αθόρυβα στη ζωή σου και για όσο μένουν, προκαλούν μόνο θόρυβο μέχρι τελικά να φύγουν όπως ήρθαν. Ξένοι. Στο διάστημα λοιπόν της ''διαμονής'' σου στη ζωή μου, ήμασταν αντιμέτωποι σε μια μόνιμη μάχη δίχως νικητές και ηττημένους. Με την γνωριμία μας λοιπόν, άρχισε ταυτόχρονα και το παιχνίδι...το ''δικό σου'' παιχνίδι. Και ενώ κάναμε ό,τι ήταν δυνατόν να κάνουν δύο ''καλά'' φιλαράκια, να σου και οι σποντίτσες πάνω στα πειράγματα, να σου και τα ''αθώα'' αγγίγματα, να σου και τα αδιάκριτα βλέμματα και να σου και οι συνεχείς και ανομολόγητες ζήλιες. Όλο ένταση και όλο κόντρα. Είτε στην ''πλάκα'' είτε στα σοβαρά. Έτσι ήμασταν εμείς. Τελικά ίσως και να παραγνωριστήκαμε μου φαίνεται. Και όσο εγώ τα ξεκαθάριζα -ή τουλάχιστον προσπαθούσα-, τόσο εσύ τα περιέπλεκες και φτου και απ' την αρχή. Η διαφορά μας είναι ότι εγώ ήμουν η απαιτητική, η κτητική και ίσως η ανταγωνιστική της υπόθεσης και εσύ απλά ο εγωιστής και ο αναίσθητος. Και τέλος πάντων το θέμα μας είναι ότι, παρόλο που είχα καταλάβει από την αρχή τι ήσουν έκανα τα στραβά μάτια γιατί νόμιζα ότι μπορούσες να αλλάξεις. Αυτό ήταν και το ''βασικό'' μου λάθος. Κρυβόμουν και εγώ όπως και εσύ πίσω από δειλές σιωπές. Άραγε θυμάσαι τότε που κλειδωθήκαμε σε ένα δωμάτιο μόνοι μας και το μόνο που κάναμε ήταν να κοιτάμε ο ένας τον άλλον χωρίς πολλά πολλά; Έτσι επικοινωνούσαμε εμείς...με τα μάτια. Βάζω το χέρι μου στη φωτιά ότι κάναμε και τις ίδιες ''αθώες'' πάντα σκέψεις. Το δωμάτιο είχε πάρει φωτιά το 'νιωσες και εσύ έτσι δεν είναι; Μην πεις ψέματα. Δεν έχει νόημα πια. Εγώ σου μίλησα για όλα αυτά που είδα και εσύ απλά σιώπησες και ζήτησες χρόνο. Χρόνο για ποιο πράγμα βρε ανόητε άνθρωπε; Για το προφανές; Αλλά ναι ξέχασα εσύ δεν ήξερες ή δεν ήθελες να ξέρεις αυτό που ήταν ήδη εμφανές. Και κάπως έτσι περνούσε και ο καιρός και τα πράγματα όλο και γίνονταν πιο ασαφή. Μέχρι που έφτασε πια η μέρα που εσύ θα φύγεις και στοιχηματίζω ότι αν δεν ξέχασες τίποτα ακόμη, θα ξεχάσεις καθώς θα τα αφήνεις όλα πίσω σου. Άσε εμείς να θυμόμαστε και να μαζεύουμε ό,τι εσύ διέλυσες στο πέρασμα σου αφού δεν είναι και στο χέρι μας να σε κάνουμε να μείνεις. Το ερώτημα για το αν κέρδισε ή αν έχασε κάτι κανείς απ' όλο αυτό, είναι θέμα επιλογής. Κι αφού ''Φίλοι αποτύχαμε ας δούμε κι ως εχθροί..."

Ξεχασμένος Άγγελος