Φιλίες που χάθηκαν ή απλά δεν υπήρξαν ποτέ;

2019-08-05

Πόσοι άνθρωποι περνούν από τη ζωή μας; Πόσο ''τυχαίοι'' είναι τελικά; Είσαι το ίδιο άτομο μόλις εκείνοι φύγουν από τη ζωή σου;
Κανείς και τίποτα δεν είναι τυχαίο σε αυτή τη ζωή... Αν δώσεις λίγη προσοχή, θα δεις πως όλα όσα σου συμβαίνουν, έχουν κάτι να σου πουν. Δώσεις, δεν δώσεις ένα είναι το σίγουρο... Πάντα κάτι παίρνεις στο τέλος! Είτε ένα μάθημα, είτε αυτό που πάντα επιθυμούσες. Όπως κατάλαβες, κερδισμένος βγαίνεις και στις δύο περιπτώσεις. Και αφού όλα αλλάζουν, έτσι αλλάζεις κι εσύ.

Με την χειραψία μας διαπερνά ένας ηλεκτρισμός και με δυο λόγια, το άτομο αυτό μας έλκει. Αρχίζει να μας μιλάει και νιώθουμε έντονα την ανάγκη, να μας μάθει και γενικά να μοιραστούμε πράγματα μαζί του. Υπάρχει δηλαδή μια άνεση και ένα προαίσθημα ότι το άτομο αυτό είναι ''μοιραίο''. Και αυτό γιατί, καταλαβαινόμαστε χωρίς να πούμε πολλά. Πως λοιπόν ένα τέτοιο άτομο, να μην μας πληγώσει μετά;
Φυσικά και αναφέρομαι στα δύο αντίθετα φύλα όπου, ακριβώς επειδή είναι αντίθετα, είναι πιο εύκολο να γίνουν τα πράγματα πιο... περίπλοκα στις μεταξύ τους σχέσεις.

Σκούρα τα πράγματα. Συνήθως αυτός που έχει το θάρρος, είναι κι αυτός που δένεται πιο εύκολα, νιώθει περισσότερα, δεν αφήνει τίποτα στην τύχη και διεκδικεί όσα επιθυμεί και ξέρει να φεύγει με το κεφάλι ψηλά όταν χρειάζεται να το κάνει. Τι γίνεται όμως όταν ο άλλος, έχει μείνει στον φόβο μην πληγωθεί; Όταν ξέρει ότι δεν είναι ικανός για κάτι πέρα από μια απλή φιλία; Όταν ξέρει, πως αν δοκιμάσει να κάνει μια σχέση, με το άτομο που έχει απέναντι του και στραβώσει τότε, θα το χάσει για πάντα; Άντε να βγάλεις άκρη..

Συνήθως αλλάζουμε, όταν μας πληγώσει ένας άνθρωπος και μια κατάσταση όπως ας πούμε, μια δυσάρεστη κατάληξη στη σχέση μας μαζί του. Γιατί όλες μας τις σχέσεις, τις ξεκινάμε κάπως έτσι: "Γνωρίζουμε κάποιον και απ' το πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο που τον κοιτάξουμε, νιώθουμε μια παράξενη οικειότητα, λες και τον γνωρίζαμε από τα παλιά και απλά είχαμε χαθεί..."

Βάλε λοιπόν δυο αντίθετα φύλα, με έντονη -αλλά ανομολόγητη- έλξη ο ένας για τον άλλον σε μια παρέα και παρατήρησε τα. Θα δεις ότι θα επισυνάψουν, μια ''ερωτική φιλία'' που θα αντιλαμβάνονται πρώτα όλοι οι υπόλοιποι και μετά οι ίδιοι (και δεν βάζω και το χέρι μου στη φωτιά για τους τελευταίους). Αλλά ας πούμε πως ο ένας, καταφέρνει και βλέπει αυτό το κάτι που υπάρχει και δεν μιλάει είτε από φόβο, είτε από κάτι άλλο. Έτσι ο άλλος δεν παίρνει γραμμή τίποτα και συνεχίζεται αυτήν η περίεργη κατάσταση. Όταν όμως και ο άλλος καταλαβαίνει αυτό το κάτι, οπλίζεται με θάρρος και αποφασίζει να μιλήσει.

Ας μην γελιόμαστε όμως. Από τη στιγμή που μπλεχτεί το ερωτικό κομμάτι, ακόμα και στη μία απ' τις δύο πλευρές, αυτομάτως παύει να υπάρχει και η φιλία. Και από κει και πέρα όλα είναι θέμα χρόνου μέχρι να τα σπάσετε και να πληγωθεί ο ένας απ' τους δύο ή και οι δύο! Δεν φταις ούτε εσύ, ούτε ο άλλος. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες.

Τώρα αν είσαι εσύ αυτός που έκανε την κίνηση να ξεκαθαρίσει, μπράβο σου! Όχι μη μετανιώνεις για τίποτα. Έκανες το σωστό για 'σενα. Άσε τον άλλον να μετανιώνει που μπορούσε να έχει περισσότερα και τα απέρριψε από την δειλία του. Σε τέτοιες καταστάσεις, ή θα υπάρχει συγχρονισμός ή τίποτα. Γιατί δηλαδή να καταπατήσεις τα δικά σου ''θέλω'' και να συμβιβαστείς με τα δικά του; Σήκω και φύγε όσο είναι νωρίς! Ξέκοψε για δικό σου καλό και προχώρα. Δεν έγινε και τίποτα. Κράτα τα καλά και ασ' τον να πάει στην ευχή του Θεού...

Στέλλα Κ.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!