Εξέλιξη και ανάπτυξη της ανθρώπινης ύπαρξης.

2020-01-24

Από τα παλιά τα χρόνια μέχρι σήμερα μας έχει δοθεί, μια ζωή να την διαχειριστούμε έτσι όπως ακριβώς επιθυμούμε και σκεφτόμαστε. Ελευθερίες υπάρχουν παντού και φανερά. Προκλήσεις μας περιμένουν στην άλλη γωνία. Μπροστά μας γίνονται πράγματα πού άλλες φορές τα εξηγούμε και άλλες μας τρομάζουν. Οι επιλογές και οι πόροι που αντλούμε από τις πληροφορίες γύρω μας, αμέτρητοι και σε αφθονία.

Ένας μέσος άνθρωπος θεωρητικά ξέρει τι σημαίνει να ζεί. Αρπάζει την ευκαιρία του και πορεύεται με όσο το δυνατόν καλύτερη στρατηγική. Κάνει την ζωή του να ανθίσει, την εξελίσσει, την σέβεται, αναρωτιέται και προβληματίζεται για αυτήν και την απολαμβάνει όσο προλαβαίνει.

Όλοι όσοι έχουν πιάσει το νόημα της, καθημερινά προσπαθούνε να απολαύσουνε τον χρόνο τους δίνοντας χώρο σε προσωπικές απολαύσεις και συνήθειες. Αφήνοντας ότι τους δεσμεύει και τους κρατά αιχμάλωτους. Έχουμε το δικαίωμα και την ελευθερία να το κάνουμε αυτό και το κάνουμε. Προσπαθούμε για την προσωπική μας πρόοδο και αυτό φαίνεται. Έχουμε εξελίξει τόσο πολύ τον κόσμο γύρω μας , ο οποίος αναπτύσσεται σταθερά, διαρκώς και ραγδαία. Καταφερνουμε να ζούμε υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και να επιβιώνουμε όσο καλύτερα γίνεται.

Από τους πιθηκανθρώπους και τους Νεάντερταλ μέχρι τον σύγχρονο άνθρωπο, η εξέλιξη μας δεν έγινε μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, για τα δικά μας δεδομένα, καθώς χρειάστηκαν αμέτρητα χρόνια για να φτάσουμε εδώ. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η εξελικτική μας πορεία δεν έχει κάποιον λόγο να σταματήσει. Ο άνθρωπος προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα και τις συνθήκες του περιβάλλοντός του, και αυτό σημαίνει και αλλαγή διαφόρων χαρακτηριστικών.

Παρατηρώντας την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους συνειδητοποιούμε πως γεννιούνται πλέον παιδιά τα οποία στο μέλλον δεν θα έχουν ως βάση την παράδοση και την οικογένεια. Θα γνωρίζουν μόνο το ίντερνετ και τα παρακλάδια του. Θα ζούνε με βάση την τεχνολογία και την αναζήτηση καινούριων πηγών ενέργειας, ζωής. Θα ονειρεύονται ανοιχτά και χωρίς τύψεις και προκαταλήψεις. Θα βάζουν στόχους και θα τους πετυχαίνουν ευθύς αμέσως και χωρίς πολύ κόπο.

Έχεις παρατηρήσει πως όσο περνούν τα χρονιά, οι νέες γενιές αλλάζουν; Τα νέα παιδιά δεν έχουν πλέον φρονιμίτες και διάφορα χαρακτηριστικά που υπήρχαν στο παρελθόν τείνουν να εξαφανιστούν! Η ανθρώπινη φυλή δεν σταματά να εξελίσσεται -και όσο πιο γρήγορα το κάνει, τόσο πιο πιθανό είναι να επιβιώσει στο μέλλον. Η πιο δραματική αλλαγή στην ανθρώπινη εξέλιξη δεν θα ήταν άλλη από την επίτευξη της αθανασίας ή την μεταφορά της ανθρώπινης συνείδησης σε μηχανές. Η προσαρμογή μας ομως στα νέα δεδομένα, δεν θα αργήσει να γίνει απαραίτητη και αποδεκτή απο τους ανθρώπους.

Η ανάπτυξη της ευφυΐας μας, οι νέες τεχνολογίες, καινοτομίες και τάσεις θα αλλάζουν τα δεδομένα και τις συνήθειες μας αργά η γρήγορα. Θα μας ωθήσουν σε έναν κόσμο που μπορεί να χαρακτηριστεί εύκολα ψηφιακός. Σε μιά εποχή που τα πάντα τρέχουν σε απίστευτα γρήγορους ρυθμούς και αλλάζουν συνεχώς. Σε αυτήν την εποχή λοιπόν καλούμαστε να επιβιώσουμε αξιοποιώντας σωστά τους πόρους που έχουμε στα χέρια μας, το μυαλό και την εμπειρία που κουβαλάμε στις πλάτες μας.

Καλούμαστε να εξελιχθούμε και να φτάσουμε τον ανώτατο σκοπό μας. Φτάνει να μην χαθούμε στην πορεία και να μην πελαγώσουμε λεπτό. Μην ξεχνάτε... Όλα γίνονται για το καλό μας και για την αρμονία του σύμπαντος μας. Υπομονή, ανοιχτό μυαλό και καλή διάθεση!

Ηλιάνα Τέγου

-BSc Συμβουλευτική & Ψυχολογία 


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!

Μα νερό να γίνονταν και ανάμεσα από τα δάχτυλα σου να έβρισκαν διέξοδο που το κακό; Τα χέρια σου μια φορά θα τα μούσκευες... θα ένιωθες την γλυκιά δροσιά της προσπάθειας στα ακροδάχτυλά σου... θα σου κόβονταν η ανάσα και εκεί που θα νόμιζες ότι αναπνοή δεν μπορείς να πάρεις και πως ήρθε η ώρα να πεθάνεις...
Αέρας...