Επιθυμία ζωής!

2019-10-29

Όλοι ψάχνουμε κάτι σε αυτήν την ζωή... Επιθυμούμε... Και ίσως αυτήν είναι η κατάρα του ανθρώπινου είδους... Η επιθυμία... Η επιθυμία να επιθυμώ... Η επιθυμία η υλική... Η επιθυμία η πνευματική...

Παίζουμε λοιπόν αυτό το αιώνιο παιχνίδι των επιθυμιών όλη μας την ζωή και ας γέρνει πάντα η ζυγαριά κατά μας... Γιατί πολύ απλά η επιθυμία γεννά όνειρα, τα όνειρα σου φέρνουν προσδοκίες και οι προσδοκίες σου προσφέρουν πληγές... Μερικές γλυκές όπως η πληγή από τα βέλη του έρωτα... Άλλες σοφές όπως τα λάθη μας... και άλλες... άλλες πικρές... Όπως η απώλεια... Ή η γνώση... Ή η γνώση της απώλειας πιο συγκεκριμένα...

Να ξέρεις πως τον έχασες για πάντα... Πως πρέπει να ζήσεις πλέον χωρίς αυτόν... και ξέρεις πως το εμπόδιο που σας χωρίζει είναι κάτι χειρότερο και σίγουρα πιο επικίνδυνο από τον θάνατο... Ένα τεράστιο, οξύθυμο, οπλισμένο και ανελέητο «ΕΓΩ» που νομίζουμε πως είναι το μπαστούνι μας σε αυτήν τη ζωή... Το στήριγμά μας...

Στην πραγματικότητα είναι ο κεραυνός που εν αιθρία θα μας κάνει στάχτη... Όχι όμως σαν τη φωτιά της μεταμόρφωσης... που βοηθάει να μάθουμε από τα καψίματα της και να αναγεννηθούμε από της στάχτες... Ο εγωισμός είναι ακαριαίος στις πράξεις του... Υπερόπτης στο χαρακτήρα του... Δικτάτορας απέναντί μας... μας προστάζει κάθε στιγμή... τι να θέλουμε... τι να κάνουμε, τι μάσκα να φοράμε για να μην αποκαλύπτουμε την πραγματικότητά μας... Γιατί η αλήθεια μας είναι σαν κήπος με λουλούδια και ο εγωισμός τα αγριόχορτα που τον στραγγαλίζουν... Βρίσκει κάθε λογής δικαιολογίες για να μας πείσει...

«Θα σε κοροϊδέψουν... Θέλουν να σε βλάψουν... Είναι άσχημο αυτό»... Και αν δει πως αυτά δεν πιάνουν φουντώνει μέσα μας, θεριό γίνεται και με την περηφάνια και τη ματαιοδοξία μας σπρώχνουν στο γκρεμό... Αλλά τι μπορούμε να κάνουμε ; Να απαλλαγούμε από αυτόν... Άλλη μία καλά κρυμμένη επιθυμία του εγωισμού για να μας πνίξει... Να σταματήσουμε να επιθυμούμε...; Άλλη μία επιθυμία... Τόσο άπληστη και φαιδρή... Δώσε σε κάποιον άπειρα χρήματα και μία μόνο επιθυμία... Άφραγκος θα καταλήξει... Γιατί κάθε επιθυμία μας γεννά άλλες δέκα... Και αυτές οι δέκα θα γεννήσουν από άλλες δέκα η κάθε μία... Και πάει λέγοντας...

Πάρε από κάποιον όλες του τις επιθυμίες...Κκαι του πήρες τη ζωή... γιατί ξαφνικά τα χρήματα όλου του κόσμου χάσανε την εικονική τους αξία... ο χρόνος όλου του σύμπαντος έγινε τόσο ασήμαντος... η ζωή κατέληξε ανυπόφορη και χωρίς νόημα... Θάνατος ψυχικός... 

Ένα τηλέφωνο με απευθείας σύνδεση στο Θεό... Αυτήν είναι ίσως η πιο τρελή και... ριψοκίνδυνη επιθυμία μου... Γιατί τα λόγια του θα είναι το τέλος μου... Το νόημά τους η ανάσταση μου... Και το μυαλό με την ψυχή μου μυριάδες κόκκοι άμμου σκόρπιοι ανάμεσα στα αστέρια...

Γιάννης Πατσίκας   


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!