Ένα λεωφορείο η ζωή μου!

2018-10-23

Ταξίδια, εκδρομές, βόλτες, συναντήσεις, δραστηριότητες, σχολή, δουλειά, εάν δεν έχεις αμάξι η επιλογή μετακίνησης με το λεωφορείο είναι σαφώς μια διευκόλυνση. Επιπρόσθετα χαρακτηρίζεται και από άλλες παραμέτρους όπως το γεγονός ότι είναι οικονομικότερο συγκριτικά με άλλα μέσα μεταφοράς ως προς το αντίτιμο του, υπάρχει αίσθηση ασφάλειας, λίγο πολύ μια στάση κοντά στο σπίτι μας έχουμε όλοι και σαφώς είναι θέμα ταχύτητας αν σκεφτείς πως θα έκανες πολλαπλάσιο χρόνο διανύοντας την ίδια απόσταση με τα πόδια. Δε θα εκθειάσουμε όμως το λεωφορείο, βλέποντας το ως «το κορυφαίο μέσο.»

Ας αναλογιστούμε πόσο όμορφα ταξίδια κάναμε με ένα πούλμαν, τις σχολικές εκδρομές που ακόμη κι αν μεγαλώσαμε, νοσταλγικά θυμόμαστε. Πόσες φορές στα φοιτητικά μας χρόνια όσοι μέναμε μακριά από το σπίτι ή οι δικοί μας άνθρωποι σπούδαζαν αλλού ένωναν τις αποστάσεις σε μερικές ώρες.

Ας θυμηθούμε εκείνη τη στάση λεωφορείου που συνδέθηκε με μια δυνατή μας στιγμή.Κάποιες στάσεις έχουν αναμνήσεις από σμίξιμο και αποχωρισμό, γλύκα και πίκρα ή μια ανάμεικτη γλυκόπικρη αίσθηση.
Κάποιες διαδρομές είχαν ιστορία, σκοπό και το δικό τους μυστικό.

Πόσο παράξενοι έμοιαζαν εκείνοι οι άγνωστοι άνθρωποι που συναντήσαμε στη στάση να περιμένουν το λεωφορείο της γραμμής και ούτε το είχαμε φανταστεί πως σήμερα θα είναι μέρος της παρέα μας. Εκείνο το τυχαίο άτομο που έκατσε στη διπλανή κενή θέση και μοιράστηκε τις σκέψεις του μαζί μας, χωρίς να μας ξέρει, με μια οικειότητα τόσο γνώριμη.

Ταξίδια με μουσική στα ακουστικά και το βλέμμα έξω από το παράθυρο, μια φαντασία να ανθίζει. Κι όταν όταν στη δίπλα θέση καθόταν ένας άνθρωπος αγαπημένος η διαδρομή αποκτούσε αμέσως πρόσωπο και άρωμα, κι είχαμε ένα χέρι μπλεγμένο με το δικό μας, ένα κεφάλι απαλά γερμένο στον ώμο μας. Και ο προορισμός γινόταν ομορφότερος.

Κάθε ταξίδι μας φέρνει πιο κοντά στον άνθρωπο και συνταξιδιώτη μας εάν ταξιδεύουμε με παρέα, είτε στον εαυτό μας εάν ταξιδεύουμε σόλο.
Μας κάνει να σκεφτούμε τις βαθύτερες επιθυμίες μας, είναι ουσιαστικά μια μορφή ενδοσκόπησης, κίνητρο να εξερευνήσουμε μέρη και να διευρύνουμε ποικιλοτρόπως τους ορίζοντες μας. Οργανώστε το ή αφήστε το στην στιγμή και τύχη. Πάντως ζήστε το! Ταξιδέψτε, γιατί χανόμαστε!!!

Ένα ταξίδι χιλίων χιλιομέτρων αρχίζει με ένα βήμα. Λάο Τσε

Νένα Ε.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!

Μα νερό να γίνονταν και ανάμεσα από τα δάχτυλα σου να έβρισκαν διέξοδο που το κακό; Τα χέρια σου μια φορά θα τα μούσκευες... θα ένιωθες την γλυκιά δροσιά της προσπάθειας στα ακροδάχτυλά σου... θα σου κόβονταν η ανάσα και εκεί που θα νόμιζες ότι αναπνοή δεν μπορείς να πάρεις και πως ήρθε η ώρα να πεθάνεις...
Αέρας...