Ένα γράμμα για σένα!

2018-08-22

Θέλω να σου γράψω όλα όσα νιώθω, αλλά μόλις πιάνω το μολύβι όλες οι σκέψεις μου συγχέονται στο κεφάλι μου και μπερδεύονται και γίνονται κουβάρι και... Ξέρεις τι νιώθω έτσι δεν είναι; 

Ναι, ξέρω πως ξέρεις, πως νιώθεις όσα νιώθω, πως τα βλέπεις στα μάτια μου. Λένε πως όταν σου λέει ο άνθρωπός σου το σ'αγαπω οι κόρες των  ματιών σου διασέλονται. Θυμάσαι που στο είχα πει και το δοκιμάζαμε ο ένας στον άλλον; 

Όταν μου λες όμως εσύ το σ'αγαπώ... δεν ξέρω για τις κόρες των ματιών μου, πάντως αυτό που νιώθω μέσα μου είναι ωραιότερο… Το νιώθω κι όταν σου το λέω εγώ… Νιώθω τα μικρά κομμάτια της ψυχής μου να ενώνονται και την καρδιά μου να πονάει, με έναν περίεργο πόνο, τόσο ευχάριστο, σα να διαστέλλεται και να συστέλλεται σε δευτερόλεπτα!

Για αυτό στου λέω συνέχεια ότι σαγαπάω! Είμαι τόσο εθισμένη στο γλυκό πόνο που μου προκαλεί... Θέλω να τον νιώθω συνέχεια! Μα δε συγκρίνονται οι πολλές φορές που στο λέω με τις ελάχιστες που το ακούω.

Ξέρω, έτσι είσαι εσύ. Δε λες πολλά. Κι αυτά που λες τα λες με το δικό σου τρόπο. Αλλά όσες φορές μου έχεις πει το σ'αγαπώ, εγώ... Τις θυμάμαι όλες! Τις αναβιώνω μέσα μου συχνά και τις νιώθω όλες. Δε λέω, καλό το κι εγώ, αλλά το στόμα σου κάνει ομορφότερο ήχο στο σ'αγαπώ! Τα χείλη σου σχηματίζουν καλύτερα το σ'αγαπώ!

Αλλά μη μου το λες συνέχεια γιατί δε θα 'σαι εσύ. Είπαμε, εσύ δεν το λες συχνά κι εγώ το χω μάθει πια κι αν παραπονιέμαι είναι γιατί έτσ είμαι εγώ. Κι εμείς οι δυο πρέπει να είμαστε μαζί. Εσυ να λες σπάνια το σ'αγαπώ κι εγώ ενώ παραπονιέμαι για αυτό, μέσα μου να ξέρω την αλήθεια και να χαζογελάω.

Γιατί σ'αγαπώ για αυτό που είσαι και είσαι ο άνθρωπός μου...η ευτυχία μου! Είσαι εσύ!!!

Γεωργία Καγιάννη


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!

Μα νερό να γίνονταν και ανάμεσα από τα δάχτυλα σου να έβρισκαν διέξοδο που το κακό; Τα χέρια σου μια φορά θα τα μούσκευες... θα ένιωθες την γλυκιά δροσιά της προσπάθειας στα ακροδάχτυλά σου... θα σου κόβονταν η ανάσα και εκεί που θα νόμιζες ότι αναπνοή δεν μπορείς να πάρεις και πως ήρθε η ώρα να πεθάνεις...
Αέρας...