Είσαι ακόμα εκεί!

2019-05-13

Τον είδε ξανά!
Ήταν εκεί, απέναντι της.
Όπως ακριβώς τον θυμόταν...
Ο ίδιος άνθρωπος, που είχε κάποτε ερωτευτεί...
Είχε ήδη νιώσει εκείνη την αναστάτωση...
Πριν τα μάτια της, συναντήσουν τα δικά του...
Τελικά τίποτα δεν είχε αλλάξει.
Έμεινε εκεί παγωμένη, χωρίς να κάνει βήμα για να τον πλησιάσει...
Έμαθε να τον κοιτάει, πάντα από μακριά...
Δεν είχε το θάρρος ούτε τώρα, να μειώσει την απόσταση ανάμεσα τους...
Γιατί για εκείνη, ήταν πάντα ένα άπιαστο όνειρο...
Τα πόδια της, άρχισαν να τρέμουν.
Τα μάγουλα της να καίνε.
Και η ανάσα της, να κόβεται...
Χαμήλωσε το βλέμμα της.
Φοβόταν.
Φοβόταν μην την καταλάβει.
Κρυβόταν και από εκείνον και από τον εαυτό της...
Γιατί αυτός ο έρωτας, είχε θαφτεί ζωντανός μέσα της.

Στέλλα Κ.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!

Μα νερό να γίνονταν και ανάμεσα από τα δάχτυλα σου να έβρισκαν διέξοδο που το κακό; Τα χέρια σου μια φορά θα τα μούσκευες... θα ένιωθες την γλυκιά δροσιά της προσπάθειας στα ακροδάχτυλά σου... θα σου κόβονταν η ανάσα και εκεί που θα νόμιζες ότι αναπνοή δεν μπορείς να πάρεις και πως ήρθε η ώρα να πεθάνεις...
Αέρας...

Πώς να σου κρυφτώ; Με διαβάζεις σαν ανοιχτό βιβλίο ήδη από την αρχή μας... Ξέρεις πάντα τι να μου πεις και ποια λόγια θα χρησιμοποιήσεις. Έχεις το κλειδί που ανοίγει όλες τις πόρτες στην ψυχή, τη σκέψη και στο υποσυνείδητο μου κι αυτό σου το εμπιστεύτηκα εγώ.