Δεν θέλω να το συνεχίσουμε

2018-01-04

''Δεν θέλω να το συνεχίσουμε'' είπες νομίζοντας ότι ξεμπέρδεψες έτσι απλά. Αφού μάτια μου, με ήξερες καλά. Ήξερες ότι αυτές οι λίγες λεξούλες που ξεστόμισες, δεν θα μου αρκούσαν και ότι θα καθόμουν να τις αναλύσω και να αναζητήσω απαντήσεις. Απαντήσεις που, αν δεν έβρισκα, θα είχα το δικαίωμα να τις απαιτήσω από 'σενα με κάθε τρόπο. Αφού, το μυαλό μου ήδη θα 'μπαινε στην διαδικασία να κάνει σενάρια που, ξεπερνούσαν και αυτά της επιστημονικής φαντασίας. Γιατί, δεν ήμουν μια ματαιόδοξη ''πιτσιρίκα'' όπως ήσουν εσύ. Γιατί δεν έκανα εγώ τα απλά, περίπλοκα. Αλλά ήμουν αυτή που ξεκαθάριζε γιατί, ήξερε πολύ καλά τι ήθελε από 'σενα και το διεκδικούσε με νύχια και με δόντια. Και κάποιες φορές και με συμβιβασμούς. Μα εσύ μάτια μου, εκμεταλλεύτηκες την υπομονή μου. Δικό μου λάθος που έγινα χαλί να με πατήσεις και δεν σου χαλούσα χατήρι. Δικό μου λάθος που, παρέδωσα τα όπλα μου μαζί σου κι έμεινα γυμνή και εκτεθημένη. Γιατί ήμουν αυτή που έλεγε ότι, δεν εμπιστεύεται κανέναν και υποπτευόταν τα πάντα. Γιατί ήσουν αυτός που επέτρεψα να γίνει η μια και μοναδική μου αδυναμία. Γιατί εμείς μάτια μου, θέλαμε να 'μαστε μαζί χωρίς να θέλουμε ο ένας τον άλλον. Μπερδέψαμε την έλξη με έρωτα και την συμπάθεια με αγάπη. Γιατί γουστάραμε αυτήν τη σχέση δράση-αντίδραση. Γι αυτό και ρίσκαρα και αφέθηκα να πιστεύω στο κάθε παραμύθι που μου ξεφούρνιζες. Βλέπεις ήξερα απ' την αρχή τι μπελάς ήσουν και τι ζημιά θα μου έκανες. Ίσως και να εθελοτυφλούσα. Να κρατούσα τα μάτια μου κλειστά στην σκληρή πραγματικότητα και να ζούσα μέσα στο όνειρο. Ίσως να μπέρδεψα το όνειρο με την αλήθεια τελικά. Φταίει που ήλπιζα να την αλλάξω και κάπου εκεί έχασα το παιχνίδι. Ένα ψέμα λοιπόν ήταν όλα. Ένα ψέμα ανολοκλήρωτο αφού, αφήσαμε στη μέση. Έτσι γιατί ήμασταν εγωιστές και παίξαμε το παιχνίδι ''ποιος θα πληγώσει ποιον''. Γιατί φοβόμασταν να πούμε αυτά που νιώσαμε -όσα νιώσαμε- μήπως ο ένας απ' τους δύο δεν ένιωσε τα ίδια και περισσότερα. Κι έτσι απότομα το τελειώσαμε. Ε ναι λοιπόν την ξέρω απάντηση. Την αιτία δεν ξέρω. Για αυτό και θέλω να μου εξηγήσεις για το ξαφνικό αυτό τέλος. Γιατί δεν το δέχομαι αυτό ως τέλος. Γιατί εγώ δεν έβαλα ακόμα την τελεία όπως έκανες εσύ. Πνίξε με λοιπόν με την σιωπή σου μα να ξέρεις ότι, δεν ήθελα αυτό το τέλος για εμάς. Τελικά αυτοί που λένε ότι ''Τα μεγαλύτερα απωθημένα δεν είναι αυτά που δεν άγγιξες ποτέ αλλά, αυτά που πήρες μια μικρή γεύση'' κάτι παραπάνω θα ξέρουν.

Ξεχασμένος Άγγελος