Χωρισμένη μαμά!

2018-10-28

Δύο χαρακτηρισμοί για το ίδιο πρόσωπο μέσα στην ίδια πρόταση με τελείως διαφορετική νοηματοδότηση... Αρχικά θέλω να βγει υπεύθυνα ένας φιλόλογος να μου εξηγήσει γιατί πριν τον γάμο είμαστε ελεύθεροι και μετά τη λήξη αυτού είμαστε χωρισμένοι... Ακόμα και οι φυλακισμένοι μετά το πέρας της ποινής τους είναι ελεύθεροι! Γιατί μετά τον γάμο είμαστε χωρισμένοι;;;

Στην Ελλάδα του 2018, γνωστή προϊστορική χώρα χωρίς καμία εξέλιξη, η χωρισμένη μαμά είναι μια «ρετσινιά»/« ταμπέλα» για παραδειγματισμό και αποφυγή... «Ποιος ξέρει τι ανοικοκύρευτη ήταν...» «Ποιος ξέρει τι έκανε στον άντρα της...» «Τώρα πώς θα μεγαλώσει αυτό το παιδάκι χωρίς πατέρα;». 

Αρχικά να λύσω καναδυό απορίες σχετικά με όλες τις γυναίκες, εντός και εκτός γάμου... Η νοικοκυροσύνη δεν έχει βρεθεί ακόμα επιστημονικά αποκλειστικά στο γυναικείο DNA! Τι είπα τώρα;;; Πράγμα που έχει δύο σκέλη, ότι μπορούμε και να μην είμαστε νοικοκυρές ή ότι μπορούν και οι άντρες να είναι εξαιρετικοί νοικοκύρηδες. 

Επόμενο, τι κάνουμε στους άντρες μας και μας παρατάνε... Αυτό έχει περισσότερα σκέλη... Α) μπορεί να τους κάνουμε όντως πολλά, Β) μπορεί να τους παρατάμε εμείς, Γ) μπορεί να είναι απλά μαλάκες, έτσι απλά, χωρίς να τους απειλεί κανείς... 

«Πως θα μεγαλώσει το παιδί;» Πω πω... Αν το μεγάλωμα των παιδιών ανά τους αιώνες, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με τους απανταχού μπαμπάδες, έχω να δηλώσω ότι το είδος μας επιβίωσε από καθαρή τύχη!!! Ο μπαμπάς επιλέγει τη σχέση με το παιδί του, η παρουσία του και η απουσία του εξαρτάται από το ποσό κατανοεί την ύπαρξη ενός δικού του παιδιού σε αυτό το σύμπαν... Και αυτό στους άντρες είναι προαιρετική επιλογή! Για να μην γίνομαι όμως ισοπεδωτική, θα πω ότι πολλοί μπαμπάδες στάθηκαν καλύτεροι από πολλές μαμάδες, αλλά αυτό σε άλλο άρθρο... 

Άρα για να συνοψίσω, το μεγάλωμα ενός παιδιού έχει να κάνει με τους χαρακτήρες των γονιών και όχι με το εκλογικευμένο πλαίσιο που γνωρίζουμε... Να μην μπω σε παραδείγματα παντρεμένων ζευγαριών με σακατεμένα παιδιά, απ' όλες τις απόψεις... Θυμήθηκα λοιπόν πως όταν χώρισα, μου είπε κάποιος (εγώ ετών 33) «Κρίμα πάντως, εγώ δε θα έπαιρνα ποτέ μια ζωντοχήρα με παιδί!» Ζωντοχήρα;;;Τώρα σοβαρά;;; Ποιο φαλλοκρατικό γουρούνι ανακάλυψε αυτό το έκτρωμα για να χαρακτηρίσει έτσι μια γυναίκα;;; Ποιος φιλόλογος επέτρεψε να κυκλοφορεί ως έννοια και συνθέτη λέξη η ζωντο-χήρα! Δηλαδή η σύζυγος του ζόμπι... Δε πέθανε ακριβώς, αλλά είναι και λίγο χήρα... Και μετά αυτή να βρει έναν μαλάκα να της μεγαλώνει τα ξένα παιδιά...

Αγάπες;;; Δε μας βγάζουν στη λαϊκή μόλις χωρίζουμε... Ό,τι πάρεις 3 ευρώ να ξεπουλάμε!!! Συνεχίζουμε να δουλεύουμε, να κάνουμε σεξ -και μάλιστα καλύτερα από πριν- και ήδη έχουμε αποκτήσει την εμπειρία να σας φροντίζουμε, ίσως και καλύτερα από κάποια άπειρη, που ίσως σε 3-4 χρονάκια να είναι και αυτή χωρισμένη, αν και δε το ευχόμαστε σε κανέναν αυτό. 

Όποτε η χωρισμένη μαμά είναι ένα ταλέντο, είναι γεμάτη εμπειρίες και σοφία, γεμάτη στοργή, ενέργεια, πάθος όπως κάθε γυναίκα και επιπλέον έχει το θάρρος να μεγαλώνει το παιδί της μόνη της σε ένα κόσμο γεμάτο κοινωνικό ρατσισμό και στερεότυπα του κώλου! Έχει κάθε καλή διάθεση να σε κάνει ευτυχισμένο και κάθε ελπίδα για να ζήσει τη ζωή που δεν έζησε με έναν σύντροφο που της ταιριάζει... Τα φιλία μου, ως ελεύθερη μαμά!!!

Domino Midas sin


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!