Χοντρή από προσπάθεια!!!

2019-01-06

Κανείς δεν έγινε χοντρός από επιλογή. Κανείς δεν έγινε χοντρός από χαρά. Με βάση τα παραπάνω κατανοούμε (ελπίζω) ότι η υπερφαγία σχετίζεται με τη ζωή μας... Δεν έχω δουλειά, δεν έχω σύντροφο, δέχομαι κακοποίηση λεκτική, σωματική, έχω κατάθλιψη, έχω μοναξιά! Έχω κενά... Κενά γενικώς... 

Όλοι οι άνθρωποι, όλοι παγκοσμίως, ξυπνούν κάθε πρωί με σκοπό να κλείσουν τα κενά της ζωής τους... Με την δουλειά, με τα λεφτά, με τον τζόγο, το αλκοόλ, το σεξ, τα ναρκωτικά, τον εθελοντισμό, το φαγητό.  Τίποτα δεν γίνεται ανιδιοτελώς. Όλα έχουν στόχο και σκοπό, δυστυχώς κάποια είναι δύσκολο να τα αναγνωρίσεις, κάποια αλλά πάλι φαίνονται ακόμα και με γυμνό μάτι. Η υπερφαγία είναι ένα από αυτά... 

Κάθε φορά που ένας χοντρός τρώει κλείνει τρύπες τρύπες μεγάλες στην ζωή του και στην ψυχολογία του. Προσφέρει στον εαυτό του χαρά, απόλαυση, ηδονή μέσω της γεύσης, δεν είναι το φαγητό αυτο καθ' αυτού το ζητούμενο, είναι τα 5 δευτερόλεπτα οργασμού των νευρικών απολήξεων της γλώσσας. Κατά τα αλλά είναι άχρηστο και αντί να το φτύσουν το καταπίνουν... 

Δεν παχαίνει κανείς λοιπόν από τις θερμίδες όλοι έχουμε μια φίλη/ο που τρώει τον άμπακα και δε βάζει δράμι, τα καλά νέα είναι ότι τα χει βρει με τον εαυτό του τα κακά είναι ότι δε τα έχουμε βρει εμείς... Κάθε φορά που ένας χοντρός ανοίγει το στόμα του τρώει λύπη άπειρη και ατελείωτη, τρώει ματαίωση, τρώει φόβους, φτιάχνει πανοπλία από λίπος αφού δεν μπορεί να οπλίσει χαρακτήρα, τρώει τον εαυτό του, τον αλλοιώνει και από άνθρωπος γίνεται μάζα, μια ατελείωτη μάζα λίπους και λύπης που την κουβαλάει, την δέχεται και τον δέχεται και αυτή. 

Χάνει 5 βάζει 10... Τρώει 20! Καρδιογράφημα η ζωή του χοντρού. Όταν πάνε καλά τα πράγματα ανεβάζει παλμούς και κάνει το βήμα, όταν πιάνει πάτο κάνει τον τυραννόσαυρο Ρεξ μετά από 60 μέρες νηστείας με γκαζόν... 

Εγώ λοιπόν, η κάποτε αδύνατη και πλέον χοντρή, ξέρω τι έφαγα... Γιατί το έφαγα, και πώς με τρώει! Τα καλά νέα είναι ότι είμαστε χαριτωμένοι, πληρώνουμε διπλάσια τα ρούχα, όποτε εμείς σώζουμε τις αγορές, τρώμε όλο το φαΐ μας, όποτε καμία μάνα δε γκρινιάζει και κάνουμε τον κόσμο πιο γεμάτο... Να μας αγαπάτε τους χοντρούληδες λίγο παραπάνω! Μάχες δίνουμε με τους εαυτούς μας και με τους άλλους και αγκαλιά στο μέγεθος μας δε βρίσκουμε... 

Domino Midas sin


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!

Μα νερό να γίνονταν και ανάμεσα από τα δάχτυλα σου να έβρισκαν διέξοδο που το κακό; Τα χέρια σου μια φορά θα τα μούσκευες... θα ένιωθες την γλυκιά δροσιά της προσπάθειας στα ακροδάχτυλά σου... θα σου κόβονταν η ανάσα και εκεί που θα νόμιζες ότι αναπνοή δεν μπορείς να πάρεις και πως ήρθε η ώρα να πεθάνεις...
Αέρας...

Πώς να σου κρυφτώ; Με διαβάζεις σαν ανοιχτό βιβλίο ήδη από την αρχή μας... Ξέρεις πάντα τι να μου πεις και ποια λόγια θα χρησιμοποιήσεις. Έχεις το κλειδί που ανοίγει όλες τις πόρτες στην ψυχή, τη σκέψη και στο υποσυνείδητο μου κι αυτό σου το εμπιστεύτηκα εγώ.