Χειμώνας είναι...θα περάσει!

2019-12-15

Και ναι είναι γεγονός. Χειμώνιασε! Λες και δεν μας έφταναν όλα τα υπόλοιπα... Τώρα πρέπει να ντυνόμαστε και σαν κρεμμύδια, για να κυκλοφορήσουμε στον έξω κόσμο! Ας μη μιλήσω και για τις βροχές που για τον γυναικείο πληθυσμό, αποτελούν έναν εφιάλτη. Με άλλο μαλλί να βγαίνουμε και με άλλο μαλλί να γυρνάμε σπίτι...

Άσε που οι βροχές, προκαλούν και μια μελαγχολία γενικότερα και μας κλείνουν όλους σπίτι και μας αρέσει κιόλας! Τόσο ύπουλες είναι.. Όλη αυτή η μουντίλα σε συνδυασμό με την υγρασία, με κάνουν τόσο να νοσταλγώ τις ζεστές και φωτεινές μέρες του καλοκαιριού... Όμως να που έρχονται και τα Χριστούγεννα όπου να 'ναι, για να μας ζεστάνουν και για να δώσουν λίγο φως και λίγη μαγεία στην καθημερινότητα μας.

Μια μικρή δόση χαράς και ελπίδας, για τον χειμώνα που μόλις άρχισε... Θυμάστε που στην τρίτη λυκείου, μας έλεγαν ότι όλο το ζόρι είναι μέχρι τα Χριστούγεννα και μετά περνάει γρήγορα ο καιρός; Δεν είχαν δίκιο εν τέλει; Οπότε όσοι είμαστε καλοκαιρινοί τύποι, το μόνο που έχουμε να κάνουμε, είναι να απολαύσουμε την πιο όμορφη εποχή του χρόνου και να αφήσουμε τους εαυτούς μας, να γίνουν και πάλι παιδιά.

Βγείτε έξω, διασκεδάστε, περάστε χρόνο με τα αγαπημένα σας πρόσωπα, φάτε μέχρι σκασμού και κάντε δίαιτα με το νέο έτος δεν πειράζει. Και θα δείτε που η μέρα, θα αρχίσει και πάλι να μεγαλώνει και να γίνεται πιο ζέστη και πιο φωτεινή και εμείς, θα βρεθούμε και πάλι πλάι στο κύμα, τρώγοντας παγωτό, πίνοντας μπύρα και αναπολώντας τον χειμώνα που πέρασε...

Στέλλα Κ. 


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!