Blind eros!

2018-10-03

Ο έρωτας είναι τυφλός, λένε, μα ισχύει στ' αλήθεια;
Τι δεν βλέπεις σε μια σχέση για να ισχύει το παραπάνω ερώτημα;
Αρχικά, ποτέ δε διακρίνεις εκείνα τα αρνητικά που σου επισημαίνουν οι κολλητοί/κολλητές σου. Μα φυσικά και όχι... Θεωρείς πως είσαι τόσο ερωτευμένος/η που όλα είναι τέλεια και ζεις σε έναν κόσμο μοναδικό και άχαστο δίχως σπιθαμή ρεαλισμού (ΤΡΑΑΑΑΤΖΙΚ).
Στη άλλη όψη, ναι μεν κατανοείς πως αυτός ο άνθρωπος δε σε κεντρίζει πια, αδιαφορεί και είναι απών στις κρίσιμες ανάγκες σου, μα καραδοκεί ο φόβος πως αν αντιληφθείς την όλη κατάσταση και τα αρνητικά αισθήματα που σου προκαλεί, θα τα παρατήσεις, ή θα προσπαθήσεις παραπάνω για κάτι πλέον ανούσιο και εν τέλει θα φύγει.
Ο φόβος κρατάει τα μάτια σου κλειστά ( επτασφράγιστα παρακαλώ...). Dreams, dreams, dreams... These are the only way to imagine your future without obstacles.
Εδώ διακυβεύεται το ερώτημα του τι προτιμάς, ένα γλυκό ψέμα ή μια πικρή αλήθεια;
Ζεις ρεαλιστικά γνωρίζοντας τις συνέπειες ή αδιαφορείς γεμάτος όνειρα για έναν έρωτα που προέρχεται από το μυαλό σου; Διότι ποτέ δε μπορείς να ξέρεις τι πραγματικά νιώθει μέσα του ο άλλος.
Ακόμα, κι αν εκδηλώνει τα συναισθήματά του με λόγια και πράξεις, δε ξέρεις τι αισθάνεται πλήρως. Μονάχα εκείνος γνωρίζει, όπως μονάχα εσύ γνωρίζεις τι επιθυμεί το μέσα σου, καρδιά, μυαλό & σώμα.
Ίσως τελικά, να είναι, όντως, ο έρωτας τυφλός και να σερβίρεσαι με όσα σου φαίνονται κατάλληλα και άξια της δικής σου μοίρας. Μα αυτά που ψάχνεις είναι μέσα στο μυαλό σου, και όσα φαίνονται πως είναι για καλό σου, ψεύτικα είναι σαν λουλούδια πλαστικά (μεγάλε Σάκηηηηηη)... 

Μαρία Καραβασίλη


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!

Μα νερό να γίνονταν και ανάμεσα από τα δάχτυλα σου να έβρισκαν διέξοδο που το κακό; Τα χέρια σου μια φορά θα τα μούσκευες... θα ένιωθες την γλυκιά δροσιά της προσπάθειας στα ακροδάχτυλά σου... θα σου κόβονταν η ανάσα και εκεί που θα νόμιζες ότι αναπνοή δεν μπορείς να πάρεις και πως ήρθε η ώρα να πεθάνεις...
Αέρας...