Αυτός ο άτιμος ο εγωισμός θα μας καταστρέψει!

2018-07-01

Πόσες φορές αντί για τον άνθρωπο μας επιλέξαμε αυτόν το ρημάδι τον εγωισμό. Προτιμήσαμε να χαθεί το μόνο άτομο στην ζωή μας που ηρεμούσε τους δαίμονες μέσα μας και τις όποιες αμφιβολίες υπήρχαν, παρά να εξαντλήσουμε έστω και την παραμικρή ευκαιρία να τον κρατήσουμε δίπλα μας. Θα μου πεις στο τέλος αυτό μας απομένει μόνο, αλλά γιατί αξίζει να ζεις αν δεν παλεύεις για αυτό που επιθυμείς; Ο εγωισμός θα μας νικήσει στο τέλος και εμείς θα είμαστε υπαίτιοι. Πόσες φορές θέλησες να τρέξεις να τον αγκαλιάσεις με το που τον αντίκριζες στον δρόμο; Να τον σφίξεις στην αγκαλιά σου. Να νιώσεις την μυρωδιά του να κατακλύζει τις αισθήσεις σου και να παρασέρνεσαι απ' όλες τις αναμνήσεις που αναπηδούν στο μυαλό σου με το που σε αγγίζει το σώμα του. Πόσες φορές θέλησες να του στείλεις αυτό το μήνυμα να τον ρωτήσεις πώς είναι; Να μάθεις τα νέα του να κάνετε αυτές τις συζητήσεις μέχρι το πρωί και 'συ να μη θέλεις να κοιμηθείς, αλλά να συνεχίζεις να συνομιλείς μαζί του γιατί σε ευχαριστεί. Νιώθεις ευχαρίστηση όταν έχεις απέναντί σου έναν άνθρωπο με τον οποίο μπορείς να αναπτύσσεις διάφορα θέματα και να συζητάς για ώρες και να χάνεσαι στον συνειρμό σου και να ταξιδεύεις μαζί του. Πόσες φορές θέλησες να πάρεις αυτό το καταραμένο το τηλέφωνο και να του τηλεφωνήσεις; Να θελήσεις να ακούσεις τον ήχο της φωνής του γιατί μέσα σου ξέρεις πως πιο ευχάριστη μελωδία για τα αυτιά σου δεν έχεις ξανακούσει. Πόσες φορές θέλησες να περάσεις το κατώφλι του σπιτιού του και να του εκφράσεις όλα αυτά που κρύβεις μέσα σου και δεν θέλεις να τα αποκαλύψεις από φόβο μήπως πληγωθείς; Από φόβο μήπως για άλλη μια φορά το ένστικτό σου βγει και πάλι αληθινό. Αυτό είναι που σε κρατάει στάσιμη και αποπροσανατολισμένη. Ο φόβος της απόρριψης! Δε νομίζω να υπάρχει χειρότερο συναίσθημα το να σε απορρίπτουν. Το να γδύνεις την ψυχή σου μπροστά του, αλλά εκείνος να μην σε νιώθει ούτε στο ελάχιστο. Αλλά στην ζωή αξίζει να ρισκάρεις. Αξίζει να διεκδικείς και να προσπαθείς εσύ να δημιουργείς το δρόμο για την ευτυχία. Πρέπει να παραμερίσεις τον εγωισμό σου, να εκφράσεις τα συναισθήματα σου και να κάνεις τα λόγια σου πράξεις, γιατί η ζωή είναι σύντομη και δυστυχώς δεν δίνει πολλές ευκαιρίες. Ο χρόνος είναι θανάσιμος της εχθρός και δυστυχώς δεν διαθέτεις και τόσο για να περιμένεις την κατάλληλη στιγμή να πράξεις. Η ειρωνία στην ζωή είναι ότι ποτέ δεν υπάρχει η κατάλληλη στιγμή, εμείς την κάνουμε κατάλληλη. Κλείδωσε τον εγωισμό σου σε ένα μέρος του μυαλού σου και αφέσου. Νιώσε την καρδιά σου συμβουλεύσου την και απλά ξεκλείδωσε όλα αυτά τα κρυμμένα συναισθήματα που φυλάκιζες τόσο καιρό μέσα σου και ένιωθες να σε πνίγουν. Δεν πειράζει αν για μια φορά χάσεις το δίκιο σου και ρίξεις τον εγωισμό σου. Δεν πειράζει αν μια φορά νιώσεις ότι ταπεινώνεσαι με το να κάνεις εσύ το βήμα. Τουλάχιστον δεν θα αναρωτιέσαι για το αποτέλεσμα θα έχεις πλήρης επίγνωση και θα έχεις το θράσος να ισχυρίζεσαι πως προσπάθησες με όλες σου τις δυνάμεις. Οι μόνοι άνθρωποι που μπορούν να πετύχουν με επιτυχία τους στόχους τους στο μέλλον είναι εκείνοι που ζουν το τώρα χωρίς εγωισμούς και αναστολές.

Mar


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!