Αυτός είναι ο κόσμος σας!

2019-07-30

Σαν ηλίθιο μαμούνι,
Σαν ηλίθιο έντομο,
Αγάπησα την καταστροφή μου.
Πέταξα στο γαλάζιο φως.
Και ψήθηκα σε μια ηλεκτρική εκκένωση, σαν αυτές που είχε η θεία μου στην «Μπουτίκ ψαριών» της να μάζευει της μύγες.
Ψήθηκα, ηλεκτρίστηκα.
Και τώρα, καμμένο μαμούνι, μαζί με τα υπόλοιπα, ξέραμενος, μαζεύω σκόνη.
Μαλακίες.
Μου είχαν φουσκώσει τα μυαλά με τους σινεματικούς τους έρωτες!
Αλλά δεν ήμουν τίποτα άλλο από έντομο σε κάποια παγίδα.
Μέρος σε κάποια συμφωνία.
Βάζοντας υπογραφές χωρίς να διαβάζω.
Μαλακίες!
Ο έρωτάς σας!
Η αγάπη σας!
Μαλακίες!
Σαν παιδια που παίζουν τους γιατρούς και ανοίγουν πληγές.
Εγώ εκεί στην γωνία να κόβω την καρδιά μου κομματάκια και να την μοίραζω...
«Τούτο εστί η ψυχή μου»
Λάβετε, φάγετε...
Πετάξτε τη, κάντε την εμετό!
Καμία σημασία δεν εχει.
Στα σενάρια σας,
Το κομπαρσιλίκι μου.
«Τούτο εστίν το εγώ μου!»
Γαμήστε το!
«Τούτη εστί η κοινωνία σας! 
Ο κόσμος σας!»
Παίξτε μαζί μας!
Σημαδέψτε μας με τα νεροπίστολά σας, βρέξτε μας!
Και αν δεν σας αρέσουμε,
Και αν δεν σας θυμίζουμε εσάς,
Καταστρέψετε μας!
Τέσσερις τοίχους είχαμε να μας κρύψουν, να μας ζουλήξουν!
Να μας πιουν το αίμα!
Τέσσερις τοίχους δικού σας!
Ξάγρυπνους!
Μουσκεμένους στην αγωνία!
Τέσσερις τοίχους...
Ρίξετε τους πάνω μας!
Να μην ντρεπόμαστε άλλο!
Γκρεμισμένοι,
Απ' τον κόσμο σας!
Να πολεμάμε για τον δικά μας!
Ξοφλήστε μας!
Για να μπορούμε να παλέψουμε!
Αφήστε μας να τραγουδήσουμε
Την αλήθεια!
Γιατί ψέμα μέχρις στιγμής είναι ο κόσμος σας!
Μαλάκια σκέτη!
Αχώνευτη!

Ανδρονικος Σαραντοπουλος


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!