Apprime | Λάρισα

2019-12-14

Κάποιοι το προφέρουν "απράιμ", κάποιοι άλλοι "απρίμε", εγώ όμως δε θα σας κάνω μαθήματα ξένων γλωσσών... Θα σας μιλήσω για μια υπέροχη γαστρονομική εμπειρία που πρέπει να ζήσετε! Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή!

Το Apprime βρίσκεται στο κέντρο της Λάρισας στον 5ο όροφο του Πολυϊατρείου Animus και εκτός από την υπέροχη θέα, είναι έτοιμο να σας προσφέρει τις πιο νόστιμες γεύσεις και υπέροχες βραδιές! Το πρόγραμμα έχει μέχρι και piano night κάθε Πέμπτη με την εκπληκτική πιανίστα Αντιγόνη Μασιά.

Ας περάσουμε όμως στο... κυρίως! Τα ορεκτικά, οι σαλάτες και τα πιάτα του εστιατορίου προσφέρουν την απόλυτη γαστρονομική εμπειρία, που θα σας ταξιδέψει! Τα πιάτα με τα ζυμαρικά είναι υπέροχα, το ριζότο γευστικότατο (εννοείται πως ήταν το πρώτο που δοκίμασα)! Οι σαλάτες έχουν μία ελαφριά αλλά έντονη γεύση και τα ορεκτικά τους είναι γεμάτα εκρήξεις! Τώρα όσον αφορά τα πιάτα που περιλαμβάνουν κάποιο είδος κρέατος...σας αφήνω να τα ανακαλύψετε μόνοι σας! Το μόνο που θα πω είναι πως δε θα θέλετε να τελειώσει το πιάτο σας!

Ωστόσο τι είναι το φαγητό χωρίς ένα καλό κρασί; Το εστιατόριο προσφέρει μία εξαιρετική συλλογή κρασιών από ντόπιους και ξένους παραγωγούς που θα εκπλήξουν ευχάριστα τους γευστικούς σας κάλυκες! Κι επειδή είμαι σίγουρη πως κάποιοι από εσάς λατρεύεται τα coctails και γενικότερα το ποτό, σας υπόσχομαι ότι δε θα απογοητευθείτε! Δοκιμάστε να πιείτε το αγαπημένο σας ποτό ή ζητήστε από τον bartender να σας φτιάξει ένα coctail ραμμένο στα δικά σας γούστα, και απολαύστε το κοιτώντας τη μαγευτική θέα της Λάρισας!

Κλείνοντας θα ήθελα να τονίσω την εξαιρετική πρωτοβουλία του Apprime να εκπαιδεύσει το προσωπικό της σε θέματα πρώτων βοηθειών! Καλά διαβάσατε, το προσωπικό είναι άρτια εκπαιδευμένο και έτοιμο να παρέχει τις πρώτες βοήθειες σε όποιον τις χρειαστεί! 

Μετά από όλα αυτά, δε νομίζω να συνεχίζετε να ψάχνετε το σημερινό σας προορισμό...

Γεωργία Καγιάννη


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!