Από ψηλό σημείο!

2019-02-21

Ξεκίνα από το σπίτι σου και πάρτο με τα πόδια... Στρίψε στη πρώτη ανηφόρα που θα βρεις και πήγαινε... Ανέβαινε, ανέβαινε... Πάρε το αμάξι σου, ξεκίνα βγες απ΄το κεντρικό το δρόμο και στρίψε δεξιά προς τα πάνω και έπειτα ανέβαινε... Πάρε το ποδήλατό σου, πέρνα την διασταύρωση και μετά την γέφυρα μπες στα δασάκι και πάρε την ανηφόρα και ανέβαινε...

Φτάσε σε ένα σημείο όπου μπορείς να βλέπεις όλη την πόλη, το χωριό σου, όλη την πεδιάδα. Σιγουρέψου ότι το μάτι σου φτάνει όσο μακριά γίνεται. Να μην υπάρχει μπροστά σου τίποτα, ούτε σύννεφα πυκνά, ούτε ομίχλη. Εάν μάλιστα βλέπεις και θάλασσα με ηλιοβασίλεμα και τα σχετικά, ακόμα καλύτερα.

Στάσου ακίνητος και αντίκρισε τη θέα για ένα λεπτό... Πάρε μια βαθιά ανάσα... Χμμμ, κάτι σε ενοχλεί. Ακούς τις μηχανές από το εργοστάσιο που είναι λίγα μέτρα πιο πέρα. Δεν ακούς κανένα πουλί, γιατί ακόμα έχει κρύο. Ο θόρυβος των αμαξιών από τον κεντρικό το δρόμο φτάνουν μέχρι εκεί που είσαι...

Κι όμως υπάρχει λύση... Στάσου ακίνητος για ένα λεπτό, φόρα τα ακουστικά που έχεις συνδέσει στο κινητό και βάλε το μουσικό ''χαλί'' που σε χαλαρώνει. Πάρε μια βαθιά ανάσα και αντίκρισε τη θέα... Πες μου... Δεν ζεις την καλύτερη ώρα της ημέρας; 

Nick 


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.