Άλλο ένα καλοκαίρι, χαραμίστηκε...

2018-09-09

Δεν ξέρω γιατί μας ξέχασε το καλοκαίρι αυτό...


Γιατί κρυβόταν στα πρωινά και στα ηλιοβασιλέματα... 


Δεν ξέρω γιατί τα όνειρά μας γκρέμισε, ούτε για τις ευκαιρίες που δεν μας έδωσε... 


Δεν ξέρω πώς μας επέτρεψε να ελπίζουμε ότι κάτι μαγικό θα συμβεί στη ζωή μας και θα την αλλάξει...


Ξέρω μόνο, ότι από εκεί που το περιμέναμε πως και πως, τώρα μετράμε τις μέρες για να τελειώσει!!!

Στέλλα Κ.


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Οι άνθρωποι δεν είναι μπερδεμένοι. Τους μπερδεύουν αυτοί που τους λένε ότι δεν είναι φυσιολογικοί. Μέγα λάθος! Μπερδεμένοι και μη φυσιολογικοί ήταν παλιά με τις πεπερασμένες αντιλήψεις και ταμπέλες ματαιότητας που έβαζαν. Τώρα πια οι άνθρωποι τείνουν προς το φυσιολογικό όταν αναζητούν την αυτογνωσία, την αποδοχή και αγάπη του εαυτού τους.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!