Ακόμα σε ψάχνω...

2017-09-09

Ακόμα σε ψάχνω.
Ακόμα ψάχνω εκείνα τα μάτια που με σκλάβωναν κάθε φορά που τα κοιτούσα..
Ακόμα σε αποζητώ.
Ακόμα αποζητώ εκείνο το χαμόγελο που με υπνώτιζε...
Ακόμα σε ψάχνω μέσα σε πλήθος ανθρώπων.
Ανθρώπων δίχως ουσία.
Ανθρώπων που με αδειάζουν.
Μονάχα εσύ με γέμιζες.
Σε γέλιο, σε δάκρυ...
Μονάχα εσύ.
Ακόμα σε ψάχνω.
Ακόμα αναζητώ εκείνο το άρωμα που το'χα σαν ναρκωτικό...
Εκείνο το άρωμα που ήταν το οξυγόνο μου.
Ακόμα σε ψάχνω.
Ακόμα νιώθω εκείνο το χτυποκάρδι.
Εκείνον τον κόμπο στο στομάχι όταν σε συναντούσα.
Όταν ήξερα ότι θα πήγαινα σπίτι μου.
Η αγκαλιά σου ήταν το σπίτι μου.
Ακόμα σε ψάχνω σ' εκείνα τα μέρη...
Αλλά εσύ έχεις χαθεί μαζί με όλα τ' άλλα..
Ακόμα περιμένω.
Ακόμα περιμένω εκείνο το βλέμμα.
Εκείνο το βλέμμα που αναστάτωνε όλο μου το κορμί.
Ακόμα ελπίζω να γυρίσεις.
Ακόμα ελπίζω να θυμηθείς...
Να θυμηθείς όσα έχεις ξεχάσει.
Γιατί ο έρωτας μάτια μου, δεν σε κάνει να λάμπεις.
Γιατί ο έρωτας μάτια μου είναι ένα ατελείωτο μαρτύριο. 
Ένα ατελείωτο μαρτύριο δίχως νικητές, δίχως χαμένους.
Ακόμα σε ψάχνω. 
Α.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα τη ζωή να προσπερνά, κάθε μέρα έχανα την παιδικότητα μου, η αθωότητα ξεθώριαζε. Με τα χέρια κάλυπτα το πρόσωπο μου, κρυβόμουν από τον κόσμο. Το μέλλον σχεδόν αβέβαιο, πάλευε να μου ανοίγει τα μάτια, να ανοίγει παράθυρα σε ορίζοντες πρωτόγνωρους μα συνάμα παράτολμους.

Τι όμορφη που μπορείς να ζωγραφίσεις την ζωή. Φτάνει να το θες... Φτάνει να είναι κάποιος εκεί σε αυτό σου το ταξίδι να σου υπενθυμίζει την ομορφιά του προορισμού και τον στόχο σου! Τα χρώματα που βάζεις στην ζωγραφιά της ζωής σου, χρώματα ευτυχίας, χαράς, κατανόησης, αποδοχής, χρώματα έντονα και ζωηρά!

Μα νερό να γίνονταν και ανάμεσα από τα δάχτυλα σου να έβρισκαν διέξοδο που το κακό; Τα χέρια σου μια φορά θα τα μούσκευες... θα ένιωθες την γλυκιά δροσιά της προσπάθειας στα ακροδάχτυλά σου... θα σου κόβονταν η ανάσα και εκεί που θα νόμιζες ότι αναπνοή δεν μπορείς να πάρεις και πως ήρθε η ώρα να πεθάνεις...
Αέρας...